به گزارش طرفداری و به نقل از اسکای، سرخیو آگوئرو در صورت حضور در ترکیب امروز تیمش، آخرین بازیش در پیراهن منچسترسیتی را انجام خواهد داد و از فصل آینده این مهاجم را در پیراهن تیمی دیگر خواهیم دید. این بازیکن که در 388 بازی برای سیتی در طول 10 سال 258 گل به ثمر رسانده است، در آستانه دیدارهای هفته پایانی لیگ برتر، مسابقه ای اختصاصی با اسکای انجام داده است که در ادامه می خوانید:
در مورد گلش مقابل کوئینز پارک رنجرز
این گل به نظر من مهمترین گل زندگیم بود. همیشه این بازی را در کنار خانواده و پسرم تماشا می کنم. به نظرم آن گل تا ابد در ذهنم باقی خواهد ماند. وقتی قبل از گلزنی توپ را لمس کردم، پیش خودم فکر می کردم، شاید بتوانم پنالتی بگیرم. مدافع میانی حریف مرا لمس کرد اما انقدر شدید نبود و سپس فکر کردم باید شوت زنی کنم. با بیشترین قدرت ممکن شوت زدم و خوش شانس هم بودم. به مدت دو یا سه روز اتفاقی که افتاده بود را باور نمی کردم. در آن بازی اندکی مضطرب بودیم زیرا باید برنده می شدیم اما اتفاقی که در نیمه دوم افتاد و وقتی به ساعت نگاه کردم و دیدم دقیقه 88 است و نتیجه دو بر یک، پیش خودم فکر کردم: نه باور نمی کنم.
در مورد پیوستن به منچسترسیتی
وقتی به اینجا آمدم، می خواستم در لیگ برتر بازی کنم. نمی دانستم برای کدام تیم اما وقتی مدیر برنامه هایم با من تماس گرفت و گفت منچسترسیتی مرا می خواهد، جواب مثبت دادم چون از لیگ برتر خوشم می آمد. نمی دانم چرا اما هیچوقت انگلیسی یاد نگرفتم چون در کشورم مدرسه ها خوب نیستند و انگلیسی یاد گرفتن را خوب نمی دانند اما در کنار دیوید سیلوا، توز و زابالتا سعی کردم یاد بگیرم و آنها کمک زیادی به من کردند. وقتی به این باشگاه آمدم، همه رفتار خوبی داشتند و کمک زیادی کردند. به نظرم با این شرایط بازی کردن آسان است زیرا هم تیمی هایم همیشه برای کمک کردن حاضر بودند.

در مورد بهترین گلش
همه گل هایم را دوست دارم اما آن گل مقابل رنجرز خیلی ویژه بود. گل های زیادی مقابل منچستریونایتد، چلسی یا تاتنهام زدم اما بهترین گلم مقابل لیورپول بود. اگر به خاطر داشته باشید، رینا به دنبال توپ رفت و بری آن را برای من فرستاد. فکر کردم به سمت دروازه شوت کنم اما دیدم زاویه مناسبی ندارم و کارم خیلی سخت است اما آن گل برایم واقعا خیلی خوب بود.
در مورد ترک منچسترسیتی بعد از یک دهه
خیلی عجیب است.دلم برای هواداران و هم تیمی هایم خیلی تنگ خواهد شد. وقتی به اینجا آمدم، هر وقت توپ به من می رسید. به صدای هواداران گوش می کردم که نامم را فریاد می زدند و برای بازی کردن اعتماد به نفس پیدا می کردم.می خواهم از هواداران منچسترسیتی و هم تیمی هایم تشکر کنم چون همیشه کمک حال من بودند. چه در زمین تمرین و چه در مسابقات. به زودی باید در مورد آینده ام تصمیم بگیرم. از هواداران خداحافظی می کنم و سپس برای مسابقه فینال لیگ قهرمانان آماده خواهم شد. از نظر من، شرایط خوبی دارم و بدنم نیز در فرم مناسبی است. شاید بتوانم دو سال دیگر در فوتبال اروپا در اوج بازی کنم و سپس می توانم استراحت کنم.



