پپ کمال‌گراست. از آن‌هایی که ‌تحمل یه نقطه ضعف کوچک را هم ‌در تیمشان ندارند! یک کمال‌گراییِ وسواس‌گونه که همه‌چیز را در ایده‌آل‌ترین حالت ممکن می‌خواهد. خریدهای گران‌قیمت‌ او هم مؤید این موضوع است. این عادت اما مثل یک شمشیر دولبه عمل می‌کند.

تیم‌های او در اوج، مانند یک گروه ارکستر حرفه‌ای سمفونی می‌نوازند. اما امان از روزی که تیم حریف باگ یا روزنه‌ای برای ضربه زدن به او پیدا کند! اینجاست که همه‌چیز به هم می‌ریزد.

شما در ۳۸ بازی لیگ مجاز هستید در تعدادی بازی امتیاز از دست بدهید اما نهایتا قهرمانی را کسب کنید اما در بازی‌های حذفی مهم شبیه لیگ قهرمانان اروپا، اولین اشتباه آخرین اشتباه خواهد بود و به ناکامی در تورنمنت منجر می‌شود.

مشکل دیگر پپ در سال‌های اخیر تغییرات ناگهانی او در حساس‌ترین بازی فصل با هدف غافلگیر کردن حریف است.