مجید نامجومطلق متولد 10 خرداد 1345 است.
به گزارش طرفداری، مهارت والای این گوهر تابناک خط میانی تیم ملی و باشگاه های بانک ملی، استقلال، کشاورز، پاس و پرسپولیس باعث شد او را یکی از بهترین های تاریخ فوتبال ملی ایران بدانند..
مجید نامجو مطلق متولد محله خیابان صفاری در میدان خراسان است، فوتبال را از بانک ملی تهران آغاز کرد، 17ساله بود که در قامت پیراهن بانک ملی همبازی مردانی چون علیرضا عزیزی، حسین یاریار، حافظ طاحونی، محمدرضا شکورزاده و... شد، بعد از 2 سال درخشش در سال 64 به تیم پرسپولیس آمد اما علی پروین با مبلغ درخواستی او برای پیوستن به پرسپولیس که یک هوندا 125 بود موافقت نکرد و او به استقلال رفت و شاید استقلال برایش انتخابی بهتر هم بود. مجید از همان سال اول کنار رضا نعلچگر، جعفر مختاری فر و رضا احدی در خط میانی استقلال بازی کرد و از بهمن همان سال ملی پوش شد، مجید نامجو مطلق از سال 66 در استقلال یک زوج ویرانگر کنار جواد زرینچه ساخت که عملکرد عالی آنها اسباب قدرتنمایی استقلال و تیم ملی در منطقه راست زمین شد و برآیند قدرت این زوج در بازی ایران و الجزایر در مهر ماه سال 70 متبلور شد جایی که تیم ملی برابر الجزایر با درخشش او و زوج خوبش برنده شد. نامجو مطلق در سال 1371 از استقلال جدا شد و به کشاورز رفت اما عواقب مصدومیت شدید او برابر اکبر یوسفی بازیکن پاس همچنان گریبانگیر او بود و او تازه در سال 73 بود که بعد از درمان پای مصدومش به هزینه پرسپولیس به این تیم رفت و تا پایان دوران حرفه ای فوتبالش در پرسپولیس ماند هرچند او همیشه خودش را یک استقلالی می داند که تنها به علت مسائل مالی و اداری به پرسپولیس رفته بود! نامجو مطلق 2 دوره در کادر فنی تیم استقلال بود و هر بار در زمان حضورش او را مغز متفکر کادر فنی استقلال می دانستند.
نامجو مطلق تکنیکی و بسیار باهوش بود، پیراهن شماره 7 را در تیم ملی و استقلال و پاس و کشاورز بر تن داشت و شماره 9 را هم می پسندید، او برای آخرین بار در سال 76 بعد از 4 سال دوری از تیم ملی بار دیگر به تیم ملی دعوت شد و در پلی آف جام جهانی 1998 برای تیم ملی فوتبال کشورمان برابر ژاپن برای آخرین بار به میدان رفت. نامجو مطلق از دوست داشتنی های تاریخ فوتبال ایران بود، بازیکنی تلفیقی از سرعت مهدوی کیا و تکنیک علی پروین که در نهادش این 2 خصلت نهادینه شده بود.
تولد مجید نامجومطلق مبارک...