ادن هازارد که در پایان دومین فصل حضورش در رئال مادرید هم عملکرد قابل توجهی نداشت، حالا خود را آماده حضور در رقابت های یورو 2020 می کند تا شاید نقطه عطفی برای بازگشت به فرم سابق باشد.
به گزارش طرفداری، ستاره شماره 7 رئال مادرید بعد از حضور در اردوی تیم ملی راجع به آینده اش در رئال مادرید به خبرنگاران گفت:
در حال حاضر آینده ام را خارج از رئال مادرید نمی بینم. سه سال دیگر از قراردادم باقی است. من خودم را می شناسم. فصل آینده می توانم تمام توانم را برای رئال مادرید به کار بگیرم. برنامه من این است. می دانم چه کار باید بکنم و می دانم که وقتی از لحاظ جسمانی 100% آمادده باشم کمک خواهم کرد. هنوز هم کمی در عضله ران احساس درد دارم و آن را با کادر پزشکی و مربی در میان گذاشته ام. نتوانستم در بازی آخر برای رئال مادرید به میدان بروم و هفته گذشته به تعطیلات رفتم. حالا باید ببینیم که در ابتدا تنهایی تمرین خواهم کرد یا نه... البته که هنوز 100% آماده نیستم. از لحاظ ذهنی شرایط خوبی دارم، اما جسمانی... قدم به قدم این آمادگی بازخواهد گشت. امیدوارم تا 12 ام برای بازی در رقابت های یورو کاملاً آماده شوم.
من دلتنگ ریتم بازی هستم. از ابتدای دوران بازی ام به سختی آسیب دیده ام. به همین خاطر است که الان خیلی سخت به نظر می آید. اما نمی توانم همه چیز را به گردن بدشانسی بیاندازم. کووید-19 هم بود و مصدومیت هایی که مدام و مدام تکرار شدند... به ریتم رقابت احتیاج دارم. طی یک سال و نیم اخیر تاکنون موفق به پیدا کردن این ریتم نشده ام اما حس می کنم که در حال نزدیک شدن به بهترین سطح خود هستم. حالا فقط به بازی احتیاج دارم. هرکاری بتوانم انجام می دهم تا دوباره مصدوم نشوم. هنوز چند سال خوب دیگر پیش رو دارم.
بازگشت کریم بنزما به تیم ملی فرانسه
اینکه او در رقابت های یورو بازی خواهد کرد، خوب است. به عنوان یک هوادار فوتبال همیشه وقتی بهترین بازیکنان و قوی ترین تیم ها حاضر هستند را دوست دارم. کریم مشخصاً یکی از بهترین بازیکنان دنیاست. حالا دو سال است که کنار او بازی می کنم و می توانم این را تأیید کنم. ما قبلاً در نیمه نهایی جام جهانی بدون حضور بنزما هم مقابل فرانسه شکست خوردیم. بنابراین با حضور بنزما سخت تر هم خواهد بود. ما هر کاری که بتوانیم انجام خواهیم داد. من به طور ویژه برای بنزما خوشحالم.
جدایی زیدان
خیلی ناراحتم. شخصاً با تمام آن مصدومیت ها، نتوانستم چیز زیادی از خود واقعی ام به او نشان دهم و این ناامید کننده است. سخت بود اما او می داند که من هم به عنوان بازیکن و هم مربی ارزش بسیار زیادی برای او قائل هستم. دو سال فوق العاده کنار او داشتم و می خواهم از این بابت تشکر کنم، هر چند از اینکه نتوانستم چیزهای بیشتری برای او ارائه کنم ناراحت هستم اما امیدوارم که در آینده بتوانم این شرایط را تغییر دهم.