هر جای دنیایی دلم اونجاست من کعبه‌‌مو دور تو می‌سازم من پشت کردم به همه دنیا تا رو به تو سجاده بندازم هر روز حسم تازه تر میشه غرق تو می شم بلکه دریاشم بیزارم از اینکه تمام عمر از روی عادت عاشقت باشم گاهی پرستیدن عبادت نیست با اینکه سر رو مهر میذاری گاهی برای دیدن عشقت باید سر از رو مهر برداری یک عمر هر دردی به من دادی حس می کنم عین نیازم بود جایی که افتادم به پای تو زیباترین جای نمازم بود