تایزونگ (به چینی:唐太宗، پینیین:Táng Tàizōng، وید جایلز:T'ai-Tsung)(زادهٔ ۲۳ ژانویهٔ ۵۹۹- مرگ ۱۰ ژوئیهٔ ۶۴۹ میلادی) امپراتور چین و دومین فرمانروای دودمان تانگ بود. نام اصلی او لی شیمین(به چینی: 李世民) بود و از ۶۲۶ تا سال مرگش بر چین فرمان راند.
او پدرش گائوزو را برانگیخت تا بر دودمان سوئی بشورد و سپس به همراه پدر دودمان تانگ را بنیاد نهاد. او را یکی از بزرگترین امپراتوران چین میدانند. دورهٔ فرمانروایی وی یکی از عصرهای زرین شکوفایی چین در زمینههای نظامی و اقتصادی بود. چین در زمان او به یکی از بزرگترین و نیرومندترین سرزمینهای جهان بدل گشت. سرزمین زیر فرمان او دربرگیرندهٔ بیشتر چین کنونی، ویتنام، مغولستان و بخش بزرگی از آسیای میانه تا شرق قزاقستان کنونی بود.