از شمالی که قشنگ ترین لنداسکیپ های ایران رو داره و ثروت خاویار رو داره ولی مردمش مجبورن زمین های پدریشون رو مفت بفروشن و تمام شالی زار ها و جنگل هاش دارن خراب میشن تا کردستانی که مردمش از بیکاری مجبور هستن کولبری بکنن  تا لرهایی که در لرستان و بختیاری و بویراحمد روی نفت نشستن ولی نه یک دانشگاه خوب دارن نه مناطقشون امکانات داره  تا بلوچ هایی که بهترین بندر دریای عمان و خلیج فارس رو دارن(چابهار)  و روزی جزو بهترین تولید کننده موز جهان بودن ولی امروز چابهار جاش رو داده به دبی و نصف مردم بلوچ شناسنامه ندارن تا ترک های ایران که روزی نادرشاه و شاه اسماعیل برای اسم ایران فداکاری ها کردن و تا توپ خونه ی عثمانی با دست خالی پیش رفتن و علی آقا دایی و کریم سنگین شوت برای تیممون با سر شکسته بازی میکردن تا عرب های ایران که در زمان جنگ پشت ایران وایسادن  تا خراسانی که زعفرونش میتونست یک درآمد عالی برای خود خراسان و ایران باشه ولی نشد تا کرمانی که خرما و پسته هاش و ارگ بمش در دنیا بی نظیر هست تا اصفهانی که مهد هنرهای دستی و آثار تاریخی چشم نوازه ولی زاینده رودش خشکه خشکه تا فارس که رد پای کوروش بزرگ و داریوشه همدان و هگمتانه و حکومت مادها معبد چغازنبیل شوش  تپه های سیلک کاشان  یزد با اون خونه های تاریخی و معماری قشنگش و جاذبه های کویرش بیایید «تفرقه بینداز و حکومت کن» را کنار بگذاریم. برای فردایی بهتر بیش از این متحد شویم .  ما هیچکدام نه ماد خالص هستیم نه پارس خالص نه پارت خالص نه ترک خالص نه ایلامیه خالص نه عرب خالص . آنچیز که ما را یک کشور کرده تاریخ مشترک و فرهنگ مشترک و اسطوره های مشترک است. بابک و مازیار و کریمخان زند و یعقوب لیث صفاری و آریوبرزن و هزاران هزار بزرگ مردانی که از تمام نقاط ایران ظهور کردن و برای این وطن هر کاری تونستن کردن.