منتظر برد ششم بودیم که برابر صربستان 3-2 باختیم، خیلی هم ناراحت کننده نبود چون با تیم دوم به میدان رفته بودیم اما باخت برابر تیم های ملی آلمان، استرالیا با نتیجه 3-2 واقعا ناامید کننده بود.
به گزارش طرفداری، باخت برابر برزیل منطقی بود اما برابر اسلوونی می توانستیم حرف های بیشتری برای گفتن داشته باشیم. برابر فرانسه هم 3-0 باختیم و تنها نکته امیدوار کننده در این بازی برگشت امیر غفور بود هر چند در پست او صابر کاظمی و بردیا سعادت خوب کار کرده بودند.
حالا 2 بازی سخت دیگر برابر لهستان و غولهایش و آرژانتین تازه از خواب بیدار شده داریم، کارمان سخت شده و شش باخت متوالی در مسابقات و 8 باخت در 13 بازی حوصله همه را سر برده است، حتی تصاویر آلکنو در طول بازی هم نشان از این دارد که او دیگر پر انرژی و خوشحال نیست.
هرچند اعتقاد داریم همه این نکات موقت است و او تیم را نه برای این مسابقات بلکه برای المپیک ساخته است، چه فایده دارد تیم ما در این مسابقات پنجم شود و به دور دوم نرود، فقط اول تا چهارم بودن مهم است و نبودن بین 4 تیم پایین جدول، مطمئن باشید عیار تیم های برتر نه امروز که در المپیک مشخص خواهد شد، جایی که ما برابر تیم هایی مثل ونزوئلا، کانادا و ژاپن برنده خواهیم شد و برابر لهستان و ایتالیا در گروهمان آبرومند بازی خواهیم کرد. آن جاست که آلکنو مثل روزهای اول مسابقات دوباره شاد و پرانگیزه و پرانرژی خواهد شد و دیگر از اشتباهات متوالی برخی بازیکنان تیم ملی والیبال ناخشنود نخواهد بود.