اگر شاخصه های حرفه ای بودن در فوتبال مدرن را بخواهیم در نظر بگیریم باید بگیم که فوتبال داخلی کشور ما در سطح باشگاهی یکی از غیر حرفه ای ترین و آماتور ترین لیگهای برتر فوتبال در سطح بین‌المللی است. گذشته از اینکه مدیریت حرفه ای در فوتبال ما حاکم نیست، در ایران باشگاه ها از بودجه دولتی استفاده می کنند و منابع را به راحتی حیف و میل می کنند و شفافیت مالی در قراردادهای مالی آنها وجود ندارد در حالی که در لیگ‌های برتر حرفه‌ای جهان باشگاهی اگر نتواند ترازنامه تجاری سالیانه خود را میزان کند حتی به لیگ‌های پایین‌تر سقوط کرده و یا به طور کلی منحل می شود از آن گذشته اینجا بازیکنان حتی نمی توانند چند تا پاس سالم به یکدیگر بدهند و حتی ضربات نهایی را هم نمی توانند اغلب به شکل صحیح به سمت دروازه بزنند اما همه آنها مدعی دریافت دستمزدهای عجیب و غریب نجومی هستند! اینجا مربی به جای اینکه در قبال مباحث فنی پاسخگو باشد همه چیز رو به گردن عوامل بیرونی انداخته و زمین و زمان را به هم می‌دوزد. بازیکنان وقتی که خطا می کنند به جای اینکه عذر خواهی کنند به سمت داور حمله ور می شوند در صورتی که در فوتبال حرفه ای هیچ بازیکنی حتی حق لمس داور را نیز ندارد که ما در سطح فوتبال ملی از همین اخلاق غیر حرفه ای در میادین مختلف ضربه ها خوردیم کاش می شد همان زمان که اسم لیگ حرفه‌ای را به خودمان اضافه کردیم،همزمان توسط چند تن از نخبگان اصول حرفه‌ای را نوشته و برای پایه ریزی اساسی آن برنامه ریزی میکردیم. و در آخر جا دارد بگویم منظور من از این اصول حرفه ای، تدوین یک چارچوب نظام مند از زمان فوتبال پایه تا بالاترین رده ها،و عرصه مدیریتی و مالی و قراردادها و توسعه زیرساخت ها و فناوری های لازم می باشد که البته این وظیفه قشر نخبه عرصه مدیریت و برنامه ریزی می باشد،هر چند که به دلیل سیاست زدگی همه عرصه های مدیریتی در کشور که فوتبال نیز شامل آن می شود وظایف تخصصی از اهل دانش و اهل دانش از جایگاه واقعی خود به دور مانده اند. امیدوارم در عرصه مدیریت فوتبال حدالامکان مسئولین از مشاوران خبره و نخبه استفاده کنند چراکه در بلندمدت برای خود آنها بسیار مفید خواهد بود. با تشکر