هر چند قیمت نفت در سه سال گذشته افتی چشمگیر داشته، اما درآمدهایی که کشورهای نفتی ظرف چند دهه اخیر از این سرمایه بادآورده کسب کرده اند آنقدر سرشار است که آنها در قلب اروپا دست به سرمایه گذاریهای گسترده ای زده اند. جذابیت فوتبال اروپا بخصوص در انگلیس برای سرمایه داران نفتی یک سکوی پرتاپ برای دیده شدن و ترقی شده است.
در ابتدای قرن جدید ورود رومن ابراموویچ به فوتبال انگلیس و خرید چلسی و ریخت و پاش های بسیار زیاد این تاجر نفتی روس و رقابت با تیم های بزرگ این کشور، الخصوص رقابت های جذاب و پایا پای این تیم با منچستریونایتد الکس فرگوسن در آن سالها نشان داد پول های بی زبان نفتی چقدر میتواند به ترقی باشگاه کوچک کمک کند و در صعنت فوتبال اسمی دست و پا کرد.
پس از آبراموویچ، شیخ منصور بن زاید در سال 2008 با سرمایه گذاری در شهر منچستر که سالها با نام و افتخار آفرینی منچستریونایتد زبان زد بود، منچسترسیتی را خریداری کرد که پس از آن حالا بیش از یک دهه است که با هزینه های هنگفت و سرسام آور یکی از تیم های برتر اروپا شناخته میشود. بیش از همه چیز حالا تاجران نفتی در فوتبال اروپا و انگلیس در حال توسعه قدرت و استحکام سرمایهگذاریهای خود هستند. حضور آنها اما در فوتبال جزیره کاملا ملموس است. این حضور و قدرت نمایی باعث شده منچستر سیتی در کنار چلسی فینال لیگ قهرمانان اروپا را برگزار کند.
سرمایه داران نفتی علاوه بر انگلیس به فوتبال فرانسه نیز نفوذ پیدا کرده اند. به طوری که مالک یک تیم پاریسی از کشور قطر است. ناصر الخلیفی مالک باشگاه پاری سن ژرمن است که تا سال 2011 یک تیم متوسط بود، این مرد متمول عرب توانست آن را به تیمیسطح بالا و مدعی در سطح اروپا تبدیل کند. ناصر الخلیفی با خریدهای نجومی در سالیان اخیر نظیر زلاتان ابراهیمویچ،ادینسون کاوانی، نیمار و کیلیان امباپه پاریسن ژرمن رو یکی از باشگاه های پرستاره فوتبال اروپا بدل کرده است.
حال مسئله اینجاست ورود این تاجران نفتی که جزو ثروتمندترین افراد جهان محسوب میشوند و با پشتوانه دولت ها بر فوتبال اروپا سلطه پیدا کرده اند، میتواند چرخه عادی فوتبال که در آن یکسری تیم های خاص زبان زد بوده اند را عوض کند. در دوران کرونا که نشان داده شد که بنیان و پایه های تیمای ثروتمند و بزرگ فوتبال آنچنان هم قوی نیست. منچستریونایتد، رئال مادرید و بارسلونا تیم های ثروتمند فوتبال با ضررها و بحران های مالی دست و پنجه نرم میکنند. در این دوران نشان داده شد حکومت هایی که پشت برخی تیمای نفتی هستند چقدر میتواند بنیان این تیم ها رو قوی نگه دارد و در بازار نقل انتقالات جولان دهند و ثابت شد که چقدر بنیان باشگاه های غیرنفتی سست است.