کثرت گرایی چیست؟
کثرت سنت ها و فرهنگ ها مشخصه امروز هر قسمت از جهان است. اما تکثر چیست؟ در اینجا اشاره به چهار نکته ضروری است:
اول اینکه ، کثرت گرایی تنوع صرف نیست ، بلکه تعامل مشتاقانه با تنوع است. تنوع می تواند به معنای گروه های اقلیت مذهبی در جوامع باشد. امروزه ، تنوع مذهبی امری مسلم است ، اما درباره ی کثرت گرایی توضیحی داده نمیشود. تنوع صرف بدون مواجه و رابطه واقعی گروه های مختلف ، تنش های فزاینده ای را در جوامع ما به بار خواهد آورد. دوم اینکه ، کثرت گرایی تنها تساهل نیست ، بلکه مباحثه و جستجوی فعالانه درباره ی موضوعات و خطوط مورد اختلاف است. مدارا یک فضیلت عمومی و امری ضروری است ، اما مسیحیان و مسلمانان، هندوها، یهودیان و سکولارهای متعصب را ملزم به دانستن چیزی درباره یکدیگر نمیکند. مدارا بیش از حد ضعیف است برای آنکه پایه و اساسی برای دنیایی از تفاوت ها و شباهت های ایدئولوژیک باشد. مدارا چیزی نیست که جهل ما را نسبت به یکدیگر از بین ببرد و کلیشه ، نیمه حقیقت ، الگوهای ذهنی ما برای دسته بندی افراد و خشونت را در جای خود باقی می گذارد. در دنیایی که ما امروز در آن زندگی میکنیم، جهل ما به یکدیگر به طور فزایندهای برایمان گران تمام خواهد شد. سوم ، کثرتگرایی نسبیگرایی نیست، بلکه مواجهه با تعهدات است. الگوی جدید کثرت گرایی ما را ملزم به ترک هویتها و تعهدات خود نمیکند ، زیرا کثرت گرایی مواجهه با تعهدات است. این بدان معناست که عمیق ترین اختلافات ، حتی اختلافات مذهبی را ، نه در انزوا ، بلکه در روابط با یکدیگر حفظ کنیم. چهارم ، کثرت گرایی مبتنی بر گفتمان است. زبان کثرت گرایی زبان گفتگو و مواجهه ، مبادله ، انتقاد و انتقاد حتی از خود است. گفتگمان، هم به معنای صحبت کردن و هم شنیدن است و این روند هم درک مشترک و هم تفاوت های واقعی را نشان می دهد. گفتگو به این معنا نیست که همه افراد دور یک "میز" با یکدیگر موافق خواهند بود. کثرت گرایی متعهد بودن به میز است در کنار متعهد بودن هر فرد به هویت خود.
کثرت گرایی در مباحث زیر مطرح میشود:
تکثرگرایی علمی
تکثرگرایی سیاسی
تکثرگرایی فلسفی
تکثرگرایی روانشناختی
تکثرگرایی ارزشی
تکثرگرایی کیهانی
تکثرگرایی دینی
تکثرگرایی فرهنگی
تکثرگرایی اقتصادی
تکثرگرایی قانونی
کثرت گرایی ، کثرت منشی و کثرت مداری است و به منزله روشی است در گفتمان یا گفتار(discourse) مدرن و پست مدرن که انسان برای روبرو شدن با سایر انسانها و اندیشه ها برگزیده است . پلورالیسم در کنه خود متضمن هیچ اندیشه ای نیست و فقط مربوط به روش ، منش و متد (Methodology ) است نه خود اندیشه ها. به بیان ساده پلورالیسم پیش از آنکه به ما بگوید که چگونه بیاندیشیم به ما می گوید که چگونه عمل کنیم