اولین کاری که میکردم ۳۰ میلیار قرض میکردم و درصدی از حقوق بازی کن هارو میدادم و اینکه از هر کدوم میخواستم نفری ۳۰۰ میلیون از قرار دادشون رو ببخشن به باشگاه که اگه ۲۰ بازیکن در نظر بگیریم میشه ۶ میلیارد که باز برای صرفه جویی چیز بدی نیست
گام دوم سعی میکردم همین کادر رو برای سال بعد حفظ کنم با گابریل پین که فکر کنم در کل بشه نزدیک به ۵ میلیارد چون رقم قرار داد فرهاد ۲/۵ میلیارد و گابریل پین ۱ میلیارد بقیه رو هم روی هم ۱ ملیارد نیم در نظر میگیریم و گام بعدی فروش قائدی هست که به یک باشگاه قطری میفروختم به قیمت ۳ میلیون دلار که یک چیزی نزدیک به ۹۰ ملیارد پول میرسه به باشگاه و یک بندی تو قرار دادش میزاشتم که اگه خواست بره باشگاه بعدی ۱۵ درصد از حق ترانفرش برسه به باشگاه.حالا با پول قائدی بدهی استرماچونی که ۳۰ میلیارد هست رو میدادم و ۲۰ میلیاردش رو میزاشتم برای تجهیز کمپ ناصرخان که قشنگ با این پول یک چیز خفن بشه .بعد با ۴۰ میلیارد باقی مونده بقیه بدهی های گذشته و حقوق بازیکن هارو میدادم .گام سومم این بود که بازیکن هایی که سال بعد قرار داد گرون دارن رو بفروشم یا مبلغی بدم و فسخ کنم باهاشون مثلا تو رسانه ها میگن رقم قرار داد سال دوم دانشگر ۸ میلیارده پس سریع میدادم به تراکتور و به جاش تیکدری که سرمربی میخوادش رو میگرفتم و با این کار در واقع با ۱ تیر ۲ نشون میزدم هم از شر حقوق زیاد دانشگر خلاص میشدم هم اینکنه بازیکن مدنظر مربیم رو خریدم
گام چهارم خرید بازیکن مورد نظر مثل سعید واسعی در پست هافبک هجومی که ضعف اصلی استقلاله و خرید شهباز زاده به جای شیخ دیاباته گرون و بی اثر و خرید مهدی تیکدری در دفاع راست به جای وریا گرون قیمت ولی پیر و تمدید با بقیه بازیکن ها به جز شجاعیان همیشه مصدوم
خوشحال میشم نظرتون رو بگید??