در کتاب ها زیاد خواندیم که فاصله زیادی بین عشق و نفرت نیست و با تمام فرق هایی که با هم دارند خیلی بیشتر از آن چیزی که ما فکر می کنیم به هم نزدیک هستند

بهترین مثال برای این موضوع توماس مولر است...  

 توماس مثل خیلی دیگر از بازیکنان دنیا تاکنون فقط در یک باشگاه بازی کرده اما مثل بقیه بهش لقب وفادار و متعصب را ندادند

از یورگن کلینزمن گرفته تا یوپ هاینکس، لوییس فن خال، پپ گواردیولا، نیکو کواچ و هانس فلیک همه به او اعتماد داشتند و او را از بازیکنان کلیدی تیم خود می دانستند

 

از سال 2010 در تمامی اردو های تیم ملی به جز همین اواخر به دلیل مشکل با یواخیم لوو حاضر بوده است و جز با تجربه ترین بازیکنان حال حاضر تیم ملی المان است 

در اولین جام جهانی خود در افریقا جنوبی موفق شد که ۵ گل به ثمر برساند و اسم خود را سر زبان همه مردم بیندازد

سال 2012 در لیگ قهرمانان اروپا موفق شد ۸ گل برای بایرن مونیخ به ثمر برساند و سه سال بعد دوباره این امار رو تکرار کرد

در سال 2008 موفق شد در اولین بازی خود در لیگ قهرمانان گلزنی کند 

در جام جهانی 2014 یکی از بهترین بازیکنان تیم ملی المان در این مسابقات بود و موفق شد 5 گل به ثمر برساند

هتریک او مقابل پرتغال بهترین بازی  او در مسابقات جام جهانی بود و نمایش درخشان در مقابل برزیل باعث شکست سنگین میزبان مسابقات شد

در نهایت قهرمانی که شایسته رسیدن به المان بود 

اما حالا و یورو 2020 که با شکست و حذف شدن المان مقابل انگلیس ادامه می یابد ؛ شکستی که برای مانشافت سنگین و دردناک بوده 

شاید اگر ضربه مولر چند سانتی متر به دروازه نزدیک تر بود سرنوشت جور دیگری رقم می خورد و حالا المان ها خوشحال بودند اما سرنوشت با مولر سر سازگاری نداشته و نفرت را به او نشان داده

همه زحمات او را فراموش کردند و اکنون او را باعث حذف المان می نامند

فاصله عشق تا نفرت زیاد نیست؛ شاید کمتر از یک سانتی متر