۱- حریفان قدر: به جرئت می‌توان گفت تمامی حریفان آلمان در این تورنومنت قدرتمند بودند. فرانسه، پرتغال، انگلیس و مجارستان. یک برد، یک تساوی و دو شکست این امر را تایید می‌کند، مخصوصا آن که بردشان برابر مجارستان نبوده‌است. ۲- خط دفاع ضعیف: خط دفاعی و دروازه‌بان آلمان در این تورنومنت ضعیف‌ترین حالت ممکن را داشتند. آنها در تمامی بازی‌ها گل خوردند و به جز بازی اول برابر فرانسه، در همه بازی‌ها ۲ بار گل خوردند. در طول این مسابقات ۲۵ شوت راهی دروازه آلمان شد و از این ۲۵ شوت ۱۱ شوت درون چارچوب بود. حال اینکه تیمی از ۱۱ شوت داخل چارچوب، ۷ گل بخورد، امری‌ست عجیب که فقط از آلمان بر می‌آید. ۳- خط حمله بی آزار: آلمانی‌ها در این ۴ بازی ۴۹ بار اقدام به شوتزنی کردند که تنها ۱۷ شوت داخل چارچوب جای گرفت. از مجموع این ۱۷ شوت، ۶ شوت تبدیل به گل شد که بیانگر ضعف آنها در خط حمله است.  ۴- ضعف تاکتیکی: سیستمی که آلمان انتخاب کرده بود، اشتباه محض بود، استفاده نکردن از وولاند، سانه، رابین کوچ و زوله، از جمله اقدامات عجیب لوو در این بازی‌ها بود. بازیکنانی که یا بازی نکردند یا خیلی کم بازی کردند. انتخاب سیستم ۳-۴-۳ شاید اشتباه دیگر لوو بود. هالسنبرگ، می‌توانست سمت چپ را پوشش بدهد و کیمیش هم سمت راست را و در نتیجه هم مشکل خط دفاع حل شود و هم مشکل خط حمله. ۵- ضعف تاکتیکی: بازیکنان آلمان، بازیکنان قهرمان همیشه نبودند. مانوئل نویر، هاوارتز، مولر، گوزنس، گینتر، رودیگر، ورنر، گورتزگا از جمله کسانی بودند که شرایط خوبی نداشتند. ۶- جام جهانی ۲۰۲۲، تحول آلمان؟ با توجه به اینکه هانسی فلیک گزینه بعدی هدایت آلمان است، احتمال تحول وجود دارد ولی با توجه به حضور تیم‌های قدرتمندی نظیر آرژانتین، برزیل، ایتالیا و چند تیم دیگر، بعید است اتفاقی بیافتد.