لوتار ماتئوس در ستون اختصاصی خودش در اسکای آلمان، در مورد ماجرایی که مانشافت در یورو 2020 آن را تجربه کرد نوشته است.
طرفداری | حتی پس از گذشت یک هفته از حذفی تیم ملی در مرحله حذفی یورو 2020 تجربه کرد، من هنوز ناامید و غمگین هستم. فکر می کنم وقتی نیمه نهایی تمام می شود، هر هواداری به این فکر می کند که آیا اگر اوضاع به گونه دیگری پیش می رفت ما می توانستیم در این مرحله حضور داشته باشیم؟ سبک بازی اشتباه، چندین و چند سال بحث هایی با نگرش منفی، تاکتیکی که مناسب بازیکنان نبود، موقعیت سنجی ها و جایگیری های اشتباه در طول بازی و سرانجام لجبازی سرمربی تیم ملی باعث شد او زودتر و سریعتر کنار برود. خیلی از بازیکنان مجبور شدند در پستی به میدان بروند که برای حضور در آن کیفیت مناسبی ندارند. این همان چیزی است که قدرت بازیکنان حرفه ای و در نهایت تمام تیم را از بین می برد. اگر بخواهیم تنها از سه نفر نام ببریم و برای مثال اسامی کروس، مولر و کیمیش را مطرح کنیم، باید بگوییم که آنها به دلیل ساختار تیم، مجبور بودند وظایف خاصی اجرا کنند، در حالی که با یک ساختار تیمی دیگر، می توانستند عملکرد بسیار بهتری از خودشان نشان دهند. وقتی تونی کروس مجبور است به عقب برود و توپگیری کند آن هم به خاطر اینکه بازیکنی مانند کیمیش یا کاسمیرو در کنار خودش ندارد، تیم کنترل میانه زمین را از دست می دهد و خط هافبک تضعیف می شود. وقتی یاشوا کیمیش در بهترین پست هایش که مرکز زمین یا سمت راست دفاع 4 نفره هستند، قرار نمی گیرد؛ عملا تبدیل به یک بازیکن هدر رفته می شود. این بازیکن که از شدت انگیزه و کلاس بالا در مرز انفجار بود، باید هر شب به پستی فکر می کرد که قرار است لوو از او در آنجا استفاده کند و لبه تخت را گاز می گرفت! حتی توماس مولر هم مانند چیزی که در بایرن مونیخ شاهدش بودیم، اجازه پرسه زدن و دویدن نداشت. به سختی می توانم تصور کنم که چنین بازیکنانی سعی نکردند از یوگی لوو بخواهند که تجدید نظری انجام دهد.
3 سال گذشته برای تیم ملی آلمان واقعا بد بوده است. ما از لحاظ کیفیت فردی در مقایسه با انگلیس، ایتالیا، دانمارک و اسپانیا هیچ چیزی کم نداریم. اما وقتی به ایتالیایی نگاه می کنم که انتظار چنین عملکردی را از آن نداشتم، می توانم به راحتی بگویم که بازیکنان این تیم می دانند که در هر ثانیه دقیقا باید چه کاری انجام دهند و از انجام دادن وظیفه خود لذت می برند. علاوه بر این، شور و شوقی در این تیم وجود دارد که از لحظه پخش سرود ملی تا سوت پایان بازی، بازیکنان و مربی عملا با آن زندگی می کنند.اسپانیا همچنان روی مالکیت زیاد توپ تکیه می کند و در ابتدا با مشکلاتی هم مواجه شد. این تیم و لوئیز انریکه به عنوان سرمربی آن، در خود کشور اسپانیا شدیدا به خاطر نمایش های مرحله گروهی مورد انتقاد قرار می گرفتند. تفاوت برای اسپانیایی ها اینجا بود: آنها به ایده مربی شان باور داشتند و تحت هر شرایطی حامی انریکه بودند. دانمارک پس از حادثه غم انگیزی که برای اریکسن اتفاق افتاد، یک انسجام قوی پیدا کرد. انگلیس هم با پیروزی آخری که مقابل ما به دست آورد، به خودباوری کامل دست پیدا کرد. این تیم نه می درخشد و نه جادو می کند اما انسجام دارد. آنها از دروازه شان دفاع می کنند و در بازی از تمام توانایی شان بهره می برند. در مورد هر 4 تیم نیمه نهایی، این تصور را دارم که مربی و بازیکنان حرفه ای آن تیم به حرف یکدیگر گوش می دهند، به هم احترام می گذارند و همه از همان ابتدا برای رسیدن به هدف بزرگ در کنار هم کار می کنند.
بدیهی است که تیم ملی ما نمی توانست جزو این مواردی که ذکر کردم قرار بگیرد. وقتی از هر 4 بازی تنها در یکی از آنها عملکرد خوبی به نمایش می گذارید، اکثر بازی ها نباید هم بهینه پیش بروند. بله، قطعا لروی سانه، سرژ گنابری و خیلی از بازیکنان دیگر تیم باید بازی خیلی خیلی بهتری از خودشان به نمایش بگذارند اما این تنها بخشی از ماجراست. سانه یک وینگر است و باید همیشه توپ را از کناره ها به سمت داخل هدایت کند و این کار را پا به توپ و در نهایت سرعت انجام دهد، او در آخر باید به دنبال تمام کنندگی یا ارسال پاس نهایی باشد. در تیم لوو او به ندرت به این موقعیت های سرعتی دست پیدا می کرد.
متاسفانه دوران یواخیم لوو با 2 تورنمنت ناامید کننده به پایان رسید و دیگر هیچ لزومی ندارد که به خاطر یک گذشته زیبا، سعی داشته باشیم خودمان را متقاعد سازیم یا از نویر به خاطر "بهترین دروازه بان تورنمنت بودن مقابل دوربین ها" تمجید کنیم. جز اینکه مانو واقعا بهترین دروازه بان تورنمنت نبود. او هنوز بهترین دروازه بان جهان است اما طی این تورنمنت کار زیادی برای انجام دادن نداشت و در گل هایی که دریافت کرد، نقش داشت. به مانند صحنه هایی که مقابل مجارستان شاهدش بودیم. بهترین دروازه بان های تورنمنت تا اینجای کار برای من دوناروما و زومر بوده اند؛ مخصوصا دوناروما، آن هم نه فقط به خاطر عملکرد عالی که مقابل بلژیک از خودش به نمایش گذاشت.