چند دلیل برای بی کیفیتی بازیای ملی
1-بازی های ملی که چند ماه یه بار برگزار میشه و بازیکنانش سالی چند بار دور هم تمرین می کنند .
2-مربیانی که کیفیتی ندارند یا تاکتیک هاشون به بن بست خورده به تیم های ملی تبعید میشن و مربی ای که مشتری باشگاهی داشته باشه هیچ وقت به هیچ تیم ملی بله نمیگه. (بجز چند استثنا، مثل فلیک)
3-همین مربیان درپیت هیچ حق انتخابی در خرید بازیکن ندارن و تنها ملیت میتونه باعث داشتن بازیکنی بشه..
4-کیفیت پایین تیم هایی که در این تورنمنت ها شرکت می کنند، مثلا در جام جهانی تیم هایی مثل عربستان و نیجریه و بوسنی هستند. در حالی که در فوتبال باشگاهی اروپا ضعیف ترین تیم ها هم کیفیت بالایی دارند..
5-خیلی از بازیکنهای ملی پوش سریع از تیم های ملیشون خدا حافظی می کنن.
البته فیفا و یوفا خودشون رو میکشن که این بازیا رو جذاب نشون بدن، مثلا میان میگن که اگه بخای توپ طلا ببری باید تو این بازیا عالی باشی و مثلا تهییج میکنن بازیکنا رو.
یا تو پخش تصاویر تلویزیونی: معمولا تو رده باشگاهی کم پیش میاد که بیان زوم کنن رو دخترای خوشگل و نشونشون بدن چون بازیای باشگاهی خودش کیفیت بالایی داره و تماشاگر جذب کیفیت بازی میشه، ولی تو رده ملی پخش تصاویر جوریه که میخان حداقل مخاطبان صابون به دست هم به تماشاگرا اضافه بشن.
از تبلیغات حول بازی های ملی هم بگذریم که قصه ش درازه..