هزار و نه‌صد و نود و شش. میزبانی انگلستان. ?Is it coming home  در بازی اول تساوی برابر سوئیس. بازی دوم برد مقابل رقیب سنتی یعنی اسکاتلند و گل به یادماندنی گاسکویین. بازی سوم و در هم کوبیدن هلند. یک انگلیس امیدوار کننده تا بلکه پس از سی سال یک جام معتبر را برنده شود. یک چهارم نهایی و درخشش سیمن در ضربات پنالتی و شکست دادن ماتادورها. تیم تری ونبلز بوی قهرمانی می‌دهد انگار. بوی جام. نیمه نهایی و تقابل برابر رقیب کلاسیک. آلمان _ انگلیس در ورزشگاه ومبلی. هواداران تیم میزبان خوش‌حال از این‌که تیم‌شان هیچ وقت در یک تورنمت مهم در ومبلی نباخته. نه جام جهانی 66 و نه در همین یورو 96. آلمان و انگلیس. تکرار نیمه نهایی جام جهانی 1990. سه‌شیرها به فکر انتقام. تکرار اتفاقات شش سال قبل. تساوی یک بر یک و تعیین پیروز در پنالتی‌ها. گل شدن هر پنج پنالتی دو تیم. پنالتی ششم انگلیس. مدافع استون‌ویلا یعنی گرت ساوت‌گیت جوان پشت توپ. مهار آندریاس کوپکه. جام از دستان ملکه به دستان کلینزمن. انگلستان مغلوب در خانه. دو هزار و هجده. جام جهانی روسیه. انگلستان و سرمربی‌ای به نام گرت ساوت‌گیت. سه‌ شیرها دوباره در نیمه‌نهایی یک جام معتبر. باز هم تساوی یک بر یک در نود دقیقه در ماقبل فینال و این‌ بار مقابل کرواسی. باخت در وقت‌های اضافه به مودریچ و دوستانش. ادامه‌ی کابوس مرحله‌ی نیمه‌نهایی برای پسران ملکه. دو هزار و بیست و یک. انگلیس، مقتدرتر از همیشه. صعود از مرحله‌ی گروهی بدون گل خورده. اولین بازی حذفی و برد ارزش‌مند برابر رقیب همیشگی یعنی مانشافت. دومین بازی حذفی و پیروزی راحت برابر اوکراین شوچنکو در المپیکوی رم. انگلیس و پنج بازی بدون گل خورده در جام. سه‌شیرها برای پنجمین بار در نیمه نهایی یک تورمنت مهم. باخت در سه تای قبلی و پنجاه و پنج ساله‌ شدن آرزوی قهرمانی. وجود حریفی به نام دانمارک. دانمارک مصمم و قابل احترام. کابوس نیمه نهایی‌ها دست از سر ساوت‌گیت و مردم کشورش برخواهد داشت؟ هزار و نه‌صد و نود و دو. جنگ و کشتار در بوسنی. قطع‌نامه‌ی 757 شورای امنیت سازمان ملل. تحریم یوگسلاوها از شرکت در یورو. صعود تیم دوم و پشت‌سر یوگسلاوی در مقدماتی، یعنی دانمارک. یورو 92. میزبانی سوئد. هم‌گروهی دانمارک با فرانسه و انگلستان و تیم میزبان. صعود فقط با سه امتیاز به عنوان تیم دوم. مرحله‌ی نیمه‌ نهایی و پیروزی برابر هلند در ضربات پنالتی با درخشش پیتر اشمایکل. حضور در فینال و برد در برابر آلمان. قهرمانی دراماتیک. فوتبال غیرقابل پیش‌بینی. دست تقدیر. حمل کاپ از گوتنبورگ به کپنهاگ. یورو بیست بیست. وایکینگ‌ها در این جام هم به سان سال 1992 فقط با سه امتیاز صعود کرده‌اند. قهرمان دوره‌ی قبل یعنی پرتغال هم با سه امتیاز از گروهش صعود کرده بود. دوباره حضور یک اشمایکل در قاب دروازه‌ی دانمارک. نگرانی هواداران سه‌شیرها از احتمال تکرار تاریخ. بازی نیمه‌نهایی. ومبلی در پرترین حالت پس از شیوع کرونا. نیمه‌ی اول و شروع جسورانه‌ی دوستان اریکسن. ضربه‌ی آزاد دیدنی دامسگارد و گلی تماشایی. اولین گل ضربه آزاد جام. باز شدن قفل دروازه‌ی پیکفورد پس از 721 دقیقه؛ البته بعد از شکستن رکورد گوردن بنکس افسانه‌ای. انگلیس چون مار زخمی. گل به خودی کیائر و مساوی شدن مسابقه. نیمه‌ی دوم و انگلیس مسلط بر بازی. ایستادگی یک تنه‌ی کسپر اشمایکل. باز هم نیمه‌نهایی یک جام معتبر برای انگلستان و باز هم تساوی یک بر یک. شروع وقت‌های اضافه. پل گاسکوئین با صورت بانداژ شده و عینک دودی روی سکوها. یادآوری اشک‌های پل در نیمه‌نهایی جام جهانی 1990 در مقابل آلمان پس از گرفتن کارت زرد. یادآوری گل زیبای او به اسکاتلند در یورو 96 . انگلستان می‌خواهد کار را تمام کند. حمله و حمله و در مقابل، سیوهای اشمایکل. دقیقه‌ی 102. رحیم استرلینگ. خطا بر روی او یا دایو؟ به هرحال اعلام پنالتی. هری کین و کسپر اشمایکل روبه‌روی هم. اشمایکل می‌داند پدرش به دست‌های او خیره شده. می‌داند در کنفرانس مطبوعاتی قبل بازی چه کری سنگینی برای انگلیسی‌ها خوانده. پس باید بگیردش. می‌گیرد اما امان از ریباند. هری کین در ریباند موفق است و گل دوم برای سه‌شیرها. پای‌کوبی وصف‌ناپذیر هواداران. اگرچه دیر اما حالا اشمایکل فهمیده است که سه‌شیرها از همیشه درنده‌تر هستند و نباید سر به سرشان گذاشت. اتمام مسابقه در دقیقه‌ی 120. طلسم نیمه‌نهایی‌ها و نرفتن به فینال شکسته ‌می‌شود. این‌ را مشت‌های گره کرده‌ی ساوت‌گیت می‌گوید. شاید بار سنگین پنالتی سال 96 پس از بیست و پنج سال شنیدن زخم زبان از روی دوشش برداشته شده باشد؛ حتا اگر قهرمان نشود. حالا او در آخرین گام باید به مصاف تیم مانچو برود. بدون شک سخت‌ترین بازی جام برای آن‌ها. آتزوری منتظر و آماده‌ی جدال پایانی. انگلیس همیشه در مصاف ایتالیا در جام‌های معتبر قافیه را باخته. اما می‌تواند به این دل خوش کند که آخرین حضورش در فینال یک جام معتبر را برده. آن‌هم در همین ومبلی که میزبان بازی‌ پیش روست. آیا بعد از پنجاه و پنج سال جام به خانه بر می‌گردد؟