فقیری که سرشکسته و تحقیر نمیشود، زنی که مادرانگی اش با نگاه بچه ها برانگیخته میشود، نانهایی که برای دیروز نیست و اون راننده کامیون ها....سبحان الله.
جان فورد فیلمسازی است که کارکتر خلق نمسکند، «آدم»خلق میکند، آدمش حس دارد، آدم است،آدم است یعنی خانواده را میفهمد، یعنی درد را میفهمد، یعنی محبت را میفهمد،همین سکانس دوربینش از بالا نیست نسبت به بچه ها؛ یه تصویر کلوز از صورت مرد نمیدهد، فقر را تحقیر نمیکند، میفهمد...