هفت روز دیگر من میرم و فرزندم لنگ رو تنها خواهم گزاشت
و سوال هایی که هر لحظه تو ذهن مرور میشه و مث خوره افتاده به جانم و قلبمو بدرد آورده???
آیا فرزند دلبندم بار دیگر رنگ قهرمانی رو خواهد دید؟
یا اینکه بازم برا نیافتادن زانو زده و به سجده خواهد رفت؟
خیلی دلم میخاست قدرتی میداشتم که یه جام آسیایی براش کادو میگرفتم تا دل اون هوادار پیرمرد ۵۵ ساله ای که هنوز قهرمانی فرزندمو تو آسیا ندیده شاد کنم
حیف حیف حیف???
خیلی سعی کردم تلاش کردم استقلال رو به کلی نابود کنم ولی نشد نشد نشد??
اونا شناسنامه و پدربزرگ فوتبال ایرانه و فخر آسیا هستن اگه این تیم از لیگ کنار بره این لیگ چ ارزش و اعتباری خواهد داشت؟? و فهمیدم اگه استقلال بزرگ نباشه این جام هایی که برا فرزندم کادو گرفتم هیچ لذتی نداره و اگه این قهرنانی ها ارزشی داره بخاطر حضور تیم قدرتمند و با اصالت و پرافتخاری همچون استقلاله
از همه هوادارای تیم بزرگ استقلال با تمام وجودم معذرت میخام چون واقعا به تیمشون ظلم کردم و بارها بارها جلوی پیشرفتشون رو گرفتم تا فرزندم به موفقیت های بیشماری برسه تا بلکه هوادارای تیمم حسرت بی افتخاری تو آسیا رو به باد فراموشی بسپارن...