کشتی رو حرفه ای دنبال نمی کنم اما
۵ سال پیش که حسن یزدانی بازیاش رو تو المپیک انجام می داد یه جوری ایمان داشتم طلا رو می بره (برعکس اعتقاد اقای به اصطلاح کارشناس تلویزیون!) اون شب بعد این که تو اون بازی پر استرس و توقف های الکی بازی که یه جوری هممون رو کفری کرده بود وقتی حسن یزدانی قهرمان شد به قدری خوشحال بودم که انگار خودم قهرمان شده بودم. اون پسر تو مصاحبه هاش هم فوق العاده خاکی بود انگار نه انگار که تو زمین همه رو به هم می پیچوند و گره می زد
همون شب تصمیم گرفتم اولین بار تو طرفداری عضو شم و درباره قهرمانیش کامنت بدم (یه چند ماهی کامنت ها رو دنبال می کردم ولی خودم عضو نشده بودم).
الان که گذشته اون روزا خیلی چیزا برای همه ماها فرق کرده
ولی برای من هنوزم حسن یزدانی یه قهرمان تمام عیاره. امیدوارم با وجود این که وزنش رو تغییر داد و حتی با وجود شکستایی که شاید تو بدشانسی و کم تجربگی از تیلور خورد، امروز بیاد و بازی رو ببره.


