طی 17 روز برگزاری المپیک، رقابت نزدیکی بین آمریکا و چین برای قهرمانی وجود داشت و از همان روزهای اول، این چین بود که با مدال های طلای پرشمار خود، صدرنشین جدول مدال ها بود.
کنار کشیدن سیمون بایلز از چندین ماده ژیمناستیکی تاثیر بالایی در عقب افتادن آمریکا از چین داشت؛ بایلز در دوره گذشته یک تنه 4 مدال طلا برای یانکی ها کسب کرده بود، ولی در این دوره با یک نقره و یک برنز به کار خود پایان داد تا کشورش در جدول عقب بیفتد.
با این حال، دیروز (شنبه) و یک روز مانده به پایان بازی ها، آمریکا خود را خیلی به چین نزدیک کرد. در پایان دیروز، آمریکا 36 و چین 38 مدال طلا داشتند. امروز (یکشنبه) و با شروع مسابقات، آمریکا روز پرطلایی آغاز کرد و در بسکتبال و والیبال زنان و همچنین دوچرخه سواری زنان به سکوی قهرمانی رسید و 2 طلا را هم در بوکس با نقره عوض کرد. چین هم شانس کسب یک مدال طلا در بوکس داشت که نتوانست به آن برسد و به مقام دوم بسنده کرد. با این حساب، در نهایت در حالی که طلای هندبال زنان و واترپلوی مردان به عنوان آخرین رویدادها به ترتیب به فرانسه و صربستان رسید، آمریکا با 39 و چین با 38 مدال طلا به کار خود پایان دادند تا آمریکا همانند 2012 و 2016، به مقام قهرمانی المپیک برسد.
فرانسه با کسب طلای هندبال زنان، 2 پله خود را در جدول بالا کشید و هشتم شد. آنها طلای مردان هندبال را هم مال خود کرده بودند. در کنار این، فرانسه قهرمان والیبال و نایب قهرمان بسکتبال المپیک هم شد. ایران هم با 3 طلا، 2 نقره و 2 برنز، کار خود را در رده 27 به پایان رساند.
چین در پکن 2008 و دوره ای که میزبان المپیک بود، به قهرمانی المپیک رسیده بود، ولی چندین دوره قبل از آن هم قهرمانی مال آمریکا بوده است. این در حالی است که در دهه های 70 و 80، این شوروی سابق بود که سلطه خود را در المپیک نشان می داد.
ایران که با کسب 7 مدال، المپیک نسبتا خوبی پشت سر گذاشت، علاوه بر کسب مقام 27 ام المپیک، خود را به عنوان بهترین تیم خاورمیانه ای هم معرفی کرد و از این حیث، بالاتر از ترکیه و مصر قرار گرفت:
