شنیدین که میگن "بنده خدا دلخوش به خاطرات گذشته است" و یا "طرف با خاطره هاش زنده است"...؟؟؟!
ولی من میخوام اعتراف کنم مرور خاطرات برام از هر درد بی درمونی عذاب آورتره لعنتی چرا تموم نمیشه این *زندگی جهنمی* که قرار نیست هیچ وقت روی خوش بهم نشون بده????