درود
صمد (پیمان معادی) در این سکانس با آزاد کردن ناصر خاکزاد (نوید محمدزاده) در واقع میخواهد به ناصر امید واهی دهد و بعد از بازداشت دوبارهاش ضربه بدتری به او بزند و به نوعی پس از گرفتن دوبارهی ناصر ، او را نا امید از زندگی میکند .
این حرکت صمد پیشینه ای از گذشتهی نه چندان دور دارد ؛ زمانی که فرزند حمید (همکار صمد) را گروگان گرفته بودند و با تلفن به حمید خبر میدهند که فرزندت رو آزاد میکنیم اما در اصل جنازه ی فرزند رو تحویل خانوادهی حمید دادند . در این سکانس نیز صمد از ناصر انتقام میگیرد و با این حرکتش ضربهی روحی بدی به ناصرخاکزاد وارد میکند و امید را در وجودش میخشکاند و ناصر چون میدانست راهی برای فرار ندارد بعد از چند قدم می ایستد و از نیت صمد با خبر میشود . هیچ آدمی تک بعدی نیست حتی یک مامور پلیس و همین نکات است که صمد را تبدیل به پلیسی کلیشه ای نمی کند . صدای هلیکوپرتر در این سکانس (ثانیهی ۲۰- ویدئو) نیز طعنه به آزادی واهی ناصر خاکزاد است و به محض گرفته شدن دوبارهی ناصر توسط همکار صمد این صدا قطع میشود که از لحظات احساسیِ کاراکتر ناصر خاکزاد به شمار میرود و نوید محمد زاده بازی با نگاه (Eye contact) را در این سکانس به درستی انجام میدهد .