عمرو بن عبید یكى از علماى اسلام به حضور امام صادق (علیه السلام) آمد، سلام كرد و سپس این آیه را خواند: نیكوكاران كسانى هستند كه از گناهان بزرگ و زشتى پرهیز مىكنند.
سپس سكوت كرد و دنبال آیه را نخواند؛ امام صادق (علیه السلام) به او فرمودند: چرا سكوت كردى ؟! او گفت : دوست دارم گناهان كبیره را از نظر كتاب خداوند بدانم. آنگاه امام صادق (علیه السلام) گناهان كبیرهاى را كه در قرآن آمده بیان نمودند:
۱- بزرگترین گناهان كبیره، شرک به خدا است.
۲- ناامیدی از رحمت خدا.
۳- ایمنی از مکر (عذاب و مهلت) خدا.
۴- عقوق (و آزار) والدین.
۵- كشتن انسانِ بىگناه.
۷- خوردن مال یتیم.
۹- رباخواری.
۱۰- سحر و جادو.
۱۱- زنا.
۱۲- سوگند دروغ براى گناه.
۱۳- خیانت در غنایم جنگی.
۱۴- نپرداختن زکات واجب.
۱۵- گواهی به دروغ، کتمان.
۱۶- شرابخواری.
۱۷- ترک نماز یا واجبات دیگر بهطور عمد.
۱۸- پیمانشکنی
۱۹-قطع رحم
امام صادق (علیهالسلام) به اینجا كه رسید، عمرو بن عبید در حالى كه از شدت ناراحتى شیون مىكشید از محضر آن حضرت خارج شد و مىگفت: به هلاكت رسید آنكس كه به راى، فتوا داد، و در فضل و علم با شما ستیز كرد.