یک روز پس از آن که باشگاه پرسپولیس با وحید امیری بازیکن 33 ساله خود، قرارداد سه ساله بست و بسیاری از کارشناسان را به حیرت انداخت، باشگاه استقلال برای آن که در انجام کارهای عجیب از رقیب دیرینه خود عقب نماند، با بازیکن 20 ساله سایپا، قرارداد دو ساله بست.

این فقط در ایران اتفاق می افتد که باشگاهی با بازیکن 33 ساله قرارداد سه ساله منعقد کند. وحید امیری وقتی 29 سال داشت با پرسپولیس قرارداد یک ساله می بست، وقتی 31 ساله شد، با سرخ ها قرارداد دو ساله امضا کرد و امسال در 33 سالگی با پرسپولیس قرارداد سه ساله امضا کرده است. در این که وحید امیری فوتبالیست توانمندی است، تردیدی وجود ندارد. امیری یکی از آن بازیکنانی است که با تمام وجود فوتبال بازی می کند. مربیانی که می خواهند احساس مسئولیت را برای شاگردان خود جا بیاندازند، وحید امیری را مثال می زنند اما این دلیل نمی شود که پرسپولیس با امیری در 31 سالگی قرارداد دو ساله ببندد و در 33 سالگی قرارداد 3 ساله... استقلال هم سال قبل همین اشتباه را در قبال وریا غفوری کرد. آنها با این که با غفوری قرارداد داشتند، یک قرارداد جدید دو ساله با او بستند، قرارداد دو ساله با بازیکن 33 ساله... این کار را استقلالی ها قبلا با خسرو حیدری هم کرده بودند. حیدری وقتی جوان بود با استقلال یک ساله می بست که هر سال بتواند با نگاه به سقف قیمت بازار، بالاترین دستمزد را از استقلال بگیرد اما وقتی سنش بالا رفت و دیگر مثل سابق خواهان نداشت، قراردادش سه ساله شد تا سه سال خیالش راحت باشد که از استقلال پول می گیرد.

اوج این هنرمندی را امروز در باشگاه استقلال دیدیم. آن جا که استقلالی ها یک بازیکن 20 ساله را به خدمت گرفتند و با او قرارداد دو ساله بستند! همان طور که قرارداد بلند مدت با بازیکن سن و سال دار، فقط به نفع بازیکن و به ضرر باشگاه است، قرارداد کوتاه مدت با بازیکن جوان هم عایدی جز نفع بازیکن و ضرر باشگاه ندارد. امیر حسین حسین زاده دو سال دیگر وقتی در استقلال ستاره شد، مثل آب خوردن از این تیم می رود و هیچ چیز گیر استقلال نمی آید چرا که مدیران باشگاه بلد نبودند با او قرارداد 5 ساله و بلند مدت ببندند.

قرارداد کوتاه مدت برای بازیکن 20 ساله فقط منافع دلال ها را تامین می کند. هر آن که در عقد قرارداد دو ساله این بازیکن با استقلال نقش داشته باشد، بی شک دلال یا دستکم حافظ منافع دلال ها است.

قرارداد سه ساله بستن با وحید امیری را شاید بتوان به عنوان یک نوع قدردانی از بازیکنی که با تمام وجود برای پرسپولیس بازی می کند و فصل قبل هم در قیاس با بازیکنان تازه وارد که قراردادهای سه میلیارد تومانی بسته بودند، پول کمتری می گرفت، تحمل کرد اما قرارداد دو ساله با بازیکن 20 ساله قابل تحمل نیست. بازیکنی که امسال در استقلال اعتماد به نفس پیدا می کند و جا می افتد و سال دیگر در استقلال می درخشد و چشم ها را خیره می کند و سالی که نوبت به بهره برداری استقلال از او می رسد، بازیکن آزاد می شود و استقلال چاره ای ندارد جز این که یا شاهد انتقال او به تیم دیگری باشد و یا برای حفظ او تن به قرارداد گران قیمت بدهد. فوتبال ایران واقعا دنیای وارونه است...

پی نوشت: دنیای وارونه رو باش رودخونه ها تشنه شونه، قوت پهلوونامون، به تیزی دشنه شونه... ترجیع بند ترانه ای بود از یغما گلرویی به نام دنیای وارونه که با آهنگ، تنظیم و صدای رضا یزدانی سال 1385 در آلبوم هیس منتشر شد.