تو یک برزخ عجیب غریبی گیر کردم...

از یه طرف خیلی دوس دارم بینایی یا فیزیو قبول شم( حتی زاهدان) ولی احتمال نمیدم. از یه طرف دیگه هم مطمئنم اگه تهران نشه حداقل پرستاری مشهد رو میارم. ولی من دلم بینایی میخواد که متاسفانه شانسم کمه. باید تا آخرای شهریور منتظر بمونم. سر همین اعلام نتایج اصلا نمیتونم هیچ کاری کنم. منی که قبلا میرفتم سر کار الان اصلا حوصله ی هیچی رو ندارم. منتظرم نتایج بیاد ببینم تکلیفم با زندگیم چیه. انقدرم از پرستاری بد میگن که آدم زده میشه ازش.