محمود خوردبین سال ها در پرسپولیس بازی کرد و در قامت سرپرست روی نیمکت باشگاه نشست. از همین روی تیم او منتخبی از همبازیان و بازیکنانی شد که تجربه کار با آنها در پرسپولیس را داشته است. متاسفانه به دلیل شرایط شیوع ویروس کرونا نتوانستیم در استودیو طرفداری میزبان محمود خوردبین باشیم و همکار ما در تماس تلفنی با پیشکسوت پرسپولیس نظر او را در خصوص تیم منتخب و برترین های قرن جویا شد که صحبت های محمود خوردبین را در ادامه می خوانید:

دوست دارم در پست دروازه بان ناصر را بگویم اما خوب عابدزاده بهتر است. احمدرضا را انتخاب می کنم.

دفاع راست ابراهیم آشتیانی خوب بود اما اگر از همه جهات بخواهم حساب کنم، مهدی مهدوی کیا را نام می برم.

در دفاع وسط خداوکیلی ممد پنجی (محمد پنجعلی) بهترین دفاعی بوده که من در دوران فوتبالم دیده ام. کسان دیگری هم در این پست خوب بوده اند، مثل خدابیامرز آقای جاسمیان، خدا رحمت کند امیر جعفر کاشانی. کاپیتان امروز یعنی سیدجلال حسینی را در کنار پنجعلی انتخاب می کنم.

دفاع چپ مجتبی محرمی را می گویم، کلاس کار مجتبی از همه کسانی که من در دفاع چپ دیدم بهتر بود و خوشحالم مجتبی در تیمی بازی می کرد که ما در آن بودیم و در تیم مسئولیت داشتیم.

در هافبک دفاعی قلیچ خانی و محمد صادقی خوب بودند، ضیا و استیلی هم در تیم ما خیلی خوب کار می کردند. حتی عبدی هم خوب بود. اما در بین همه اینها، کریم باقری چیز دیگری بود. او واقعا شاهکار بود.

علی در هافبک راست خیلی خوب بود. فرارهایش، پاس های دقیقش، ضربات کاشته اش و هماهنگی بسیاری که با بازیکنان کنارش در زمین داشت، از او یک بازیکن نخبه برای فوتبال ایران ساخته است. ناصر را دوست داشتم در خط حمله بگویم اما چون دو انتخابم برای خط حمله را در ذهنم ثبت کرده ام، او را به هافبک چپ می آورم. البته او در هافبک تهاجمی هم پشت مهاجمان عالی می توانست نقش آفرینی کند اما من جای او را با هافبک تهاجمی این تیم عوض کردم.

علی کریمی فقط دوره کوتاهی با کریم باقری همبازی بود اما در تیمی که او حامیانی مثل کریم باقری، ناصر محمدخانی و علی پروین می تواند داشته باشد، نقشش در ترکیب تیم رویایی می شود.

علی دایی انتخاب قطعی نه من بلکه همه است و این به خاطر افتخارات زیاد اوست که باعث شده نام خودش و وطنش در بلندای اعتبار و شهرت جلوه کند. همایون بهزادی الگوی همه ما بود. در گلزنی، استفاده از بدنش در فوتبال و سرزنی که او را یک استثنا در تاریخ فوتبال ایران معرفی می کند.

پرویز دهداری بهترین و کامل ترین مربی فوتبالی است که من دیده ام و در بین خارجی ها، مربیان زیادی مثل اوفارل، مک لنان، رایکوف، کونوف، استانکو، متکوویچ، بگوویچ، زوبل و ... را دیده ام و با آن ها کار کرده ام اما خداوکیلی برانکو از همه بهتر بود. برانکو را واقعا فراموش نمی کنم.

تیم ملی 98، بهترین تیم بود هرچند قطعا انتظار داشتید پرسپولیس را بگویم. اما تیم 98 متشکل از بازیکنانی بود که فوتبال ما را عوض کردند.

آقا تختی از همه لحاظ برتر بود. محمد نصیری در وزنه برداری پرافتخارترین است. سوریان هم بیشترین مدال را در کشتی دارد.

فرم نظرخواهی تکمیل شده محمود خوردبین