نکته عجیب پس از برد عمان از ژاپن ، ادامه خوش رقصی باند مافیایی رسانه های حامی برانکو در ایران بود که از این نتیجه به عنوان مستمسکی برای عقده گشایی و کوبیدن کارلوس کیروش استفاده کردند.
جدای از اینکه فوتبال برد و باخت دارد و هر نتیجه ای در هر بازی ممکن است رقم بخورد؛ می بایست به این دوستان که در معیت برانکو چه ناهارها و شامها که نخوردند گفت، اگر آنها جای کیروش بودند که در جام جهانی مراکش را برد، با پرتغال مساوی کرد و با نتیجه خفیف از اسپانیا شکست خورد بودند چه می کردند؟ ظاهرا دوستان فراموش کرده اند که در دوران طلایی تیم ملی در زمان کیروش تیم های آسیایی در آرزوی شکست دادن تیم کیروش می سوختند. و اگر شیرین کاری چند بازیکن تیم ملی که اتفاقا در تیم محبوب آقایان توپ می زدند،در بازی مقابل ژاپن نبود شاید کیروش با تیم ملی، قهرمان جام ملتها شده بود. بر کسی پوشیده نیست که بسیاری از ستاره های فعلی تیم ملی حاصل تمرینات حرفه ای کیروش هستند که جملگی بر این ادعا تاکید دارند، حتی ملی پوشان پرسپولیس که زیر دست برانکو و کیروش تمرین کردند هم پیشرفت فنی خود را مدیون کیروش دانستند و نه برانکو.
هر چه که هست این مافیای رسانه ای که در آن زمان از پشت به تیم ملی خنجر زدند و با همراهی برانکو هر نوع کارشکنی را برای ناکامی تیم ملی انجام دادند، امروز نقاب از چهره برداشتند و حتی در نبود ارباب خود، از یک پیروزی معمولی، حماسه سرایی به راه انداخته اند.
افکار عمومی بازیهای ضعیف تیم ملی با برانکو در جام جهانی را با بازیکنانی همچون علی دایی، کریمی، مهدوی کیا، نکونام، کعبب، رحمان رضایی و… فراموش نکرده اند. بزرگترین دستاورد برانکو با تیم ملی در جام جهانی، مساوی با تیمی آفریقایی آنگولا بود که برای اولین و آخرین بار به جام جهانی صعود کرد.
به هرحال طبق روال هر وقت برانکو در جایی موفق بوده، بعد مشخص شده ،چیزی پشت پرده بوده است.