کاری از حزب استادان

 

6:ویلت چمبرلین

 

 چمبرلین با قد ۲۱۶ سانتی‌متر در پست سنتر بازی می‌کرد. چمبرلین ابتدا عضو تیم بسکتبال نمایشی هارلم گلوبتراترز بود. او بعدها برای فیلادلفیا/سان فرانسیسکو واریرز، فیلادلفیا سونتی سیکسرز و لس‌آنجلس لیکرز بازی کرد. او تنها بازیکن در تاریخ NBA است که موفق به کسب ۱۰۰ امتیاز شخصی در یک مسابقه شده. ویلت هم دورهٔ بیل راسل و نیت تمند و کریم عبدالجبار که از بهترین بازیکنان پست سنتر تاریخ محسوب می‌شوند بوده‌است و دوئل او با بیل راسل و کریم عبدالجبار از بزرگترین رقابت‌های تک به تک در تاریخ بسکتبال محسوب می‌شود.

ویلت ۴ بار توانسته جایزه با ارزش‌ترین بازیکن فصل NBA را تصاحب کند. او با کسب آمارهای خیره‌کننده و باورنکردنی همواره در صدر تیترهای ورزشی آن دوران بوده‌است. آمار ۱۰۰ امتیاز در یک بازی و ۵۵ ریباند در یک بازی و هم چنین آمار میانگین امتیاز ۵۰در ۸۰ بازی در طول یک فصل از آمارهای فوق‌العاده او محسوب می‌شود که تا به امروز دست نیافتنی مانده‌است. با وجود آمارهای خیره‌کننده و حرکات مهار نشدنی او فقط ۲ بار طعم قهرمانی NBA را چشید.تنها دلیلی که رتبه چمبرلین بالاتر نیست، کسب تنها 2 قهرمانی است.

5:مجیک جانسون

جانسون پس از دو سال از دانشگاه خارج شده و در سال 1979 توسط لس آنجلس لیکرز به خدمت گرفته شد. در فصل اول (1970-1980)، مجیک جانسون همراه این تیم مجموع 18 امتیاز، 7.7 ریباند و 7.3 پاس گل را به دست آورد. جانسون برای تلاش در هدایت لیکرز به پیروزی برابر تیم “Philadelphia 76ers”، با کسب چهار پیروزی در شش بازی در سری مسابقات، جایزه با ارزش ترین بازیکن فینال NBA را از آن خود کرد. در این تیم بازیکنان قدرتمندی مانند کریم عبدالجبار، جمال ویلکس و نورم نیکسون نیز حضور داشتند. در طول فصل سوم حضور مجیک جانسون (1981-1982) با این تیم، لیکرز دوباره به فینال NBA راه یافت. لیکرز برای دومین بار ، “Philadelphia 76ers” را برای کسب عنوان قهرمانی شکست داد.

علاوه بر این، مجیک جانسون، که در بازی 6 از فینال 1982، 13 امتیاز کسب کرد و 13 ریباند با 13 پاس گل داشت، جایزه MVP (جایزه با ارزش ترین بازیکن) خود را برای بار دوم به دست آورد. در فصل بعد (1982-1983)، سومین مسابقه فینال بین لیکرز و 76ers  طی چهار سال برگزار شد. با این حال، این بار لس آنجلس مقابل فیلادلفیا شکست خورد و در چهار بازی متوالی مقابل این تیم باخت و در طول این سری هیچ پیروزی نداشت

رقابت با لری بِرد

در فینال NBA  سال 1984، مجیک جانسون بار دیگر با رقیب خود، لری برد، روبرو شد که با بوستون سلتیکس قرارداد بسته بود. این اولین مسابقه از چند مسابقه بین دو تیم بود. سلتیکس در یک رقابت فشرده چهار بازی به سه بازی  برای قهرمانی 1984 لیکرز را شکست داد. لیکرز اما سال بعد سلتیکس را در فینال‌ کنار زد. مجیک جانسون و تیمش در بقیه دهه 1980 همچنان یکی از برترین رقبای NBA بودند. در فینال NBA  در سال 1987، آن‌ها دوباره بوستون سلتیکس را شکست دادند و مجیک جانسون برای سومین و آخرین بار در زندگی حرفه‌ای خود، جایزه MVP نهایی NBA را دریافت کرد.

جانسون در طول زندگی حرفه‌ای خود، در مجموع 17707 امتیاز به دست آورد و 10141 پاس گل، 6559 ریباند و 1724 توپ ربایی را ثبت کرد. وی همچنین با میانگین 11.2 رأی، در همه زمان‌های پاس گل NBA ، به عنوان رهبر تمام ادوار تبدیل شد، عنوانی که امروز نیز همچنان آن را حفظ می‌کند. جانسون در سال 1996 یکی از 50 بازیکن بزرگ تاریخ NBA لقب گرفت و در سال 2002 به تالار مشاهیر بسکتبال راه یافت.

4:بیل راسل

بزرگ ترین برنده تاریخ NBA، در 13 سال با اتکا به دفاعی سازمان یافته توانست 11 بار قهرمان شود و 5 بار نیز ارزشمندترین بازیکن سال لقب بگیرد. راسل و سلتیکس همییشه سد بزرگی برای ویلت چمبرلین بودند و رقابت او با چمبرلین، از اولین جدال های بزرگ تاریخ بسکتبال به شمار می رود. راسل در دوران بازی اش میانگین 15.1 امتیاز، 22.5 ریباند و 4.3 اسیست در هر بازی را به ثبت رساند.

او در ۱۹۷۴ اولین سیاهپوستی بود که وارد تالار افتخارات ان‌بی‌ای شد.

3:کریم عبدالجبار

در دوران بازیگری حرفه‌ای او ۳۸٫۳۸۷ امتیاز به نامش ثبت گردیده که تا به حال کسی در NBA به رکورد بی نظیر او دست نیافته‌است. ۶ بار به عنوان بهترین بسکتبالیست NBA شناخته شده‌است.

او پیشنهاد یک میلیون دلاری بازی در هارلم گلوبتراترز رد کرد و در سال ۱۹۶۹ به تیم میلواکی باکس پیوست. در همان سال اول در مسابقات موفق ظاهر شد و در گرفتن امتیاز و ریباند به عنوان مرد دوم ان.بی.ای و بازیکنی جویای نام و مقام مطرح گشت. آلسیندور یا همان عبدالجبار بالاخره به اولین جایزه معتبر خویش دست یافت و در فصل ۷۱-۱۹۷۰ به عنوان بهترین بازیکن فصل جایزهٔ MVP را به خود اختصاص داد، درست یک روز پس از قهرمانی شان در یکم ماه مه ۱۹۷۱ او نامش را در پیراهن ورزشی اش به کریم عبدالجبار تغییر داد.به وی به علت سبک پرتاب‌هایش SKY HOOKER می‌گفتند.

در سال ۱۹۷۵ به لیکرز ملحق شد و در سال ۱۹۷۹ به همراه مجیک جانسون به NBA تسلط پیدا کردندو بعد از ۶ قهرمانی از این دنیای توپ، سبد و آسمان خراش‌ها خداحافظی کرد.

او در طول ۲۰ سال بازی حرفه‌ای اش در ۱۵۶۰ بازی (در تاریخ NBAدومین تعداد بازی است) ۱۷٬۴۴۰ ریباند و ۳٬۱۸۹ بلاک و ۳۸٬۳۸۷ امتیاز را در کارنامهٔ ورزشی اش ثبت کرده‌است، شمارهٔ پیراهن اش ۳۳ بود و ۱۱۶۰ بار توپ ربایی کرده‌است.

در نهایت ۱۹ بار به تیم ستارگان NBA انتخاب شده که ۱۷ بار هم برای این تیم به میدان رفته‌است.

2:لبرون جیمز

 جیمز به همراه تیم‌هایش در ۸ فصل متوالی در دیدارهای پایانی حضور داشته (فصول ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۸) و در مجموع در ۱۰ سری فینال ان‌بی‌ای در قالب میامی هیت، کلیولند کاوالیرز و لیکرز به میدان رفته‌است. از موفقیت‌های وی می‌توان به چهار قهرمانی NBA، چهار جایزهٔ باارزش‌ترین بازیکن ان‌بی‌ای (MVP)، چهار جایزهٔ باارزش‌ترین بازیکن دور پایانی ان‌بی‌ای و دو مدال طلای المپیک اشاره کرد. جیمز رکورددار امتیازات در دور حذفی، نفر سوم امتیازآورترین بازیکنان ان‌بی‌ای و نفر هشتم در تعداد پاس گل است. وی دوازده بار به عنوان یکی از بازیکنان ترکیب تیم نخست ان‌بی‌ای موسوم به All-NBA برگزیده شده (رکورددار تمام ادوار)، پنج بار در تیم نخست دفاعی قرار گرفته و در شانزده بازی آل-استار (All-Star) بازی کرده‌است و سه بار نیز به عنوان باارزش‌ترین بازیکن آل-استار انتخاب شده‌است.

جیمز در دبیرستان سنت وینسنت-اس‌تی مری در زادگاهش اکران، اوهایو بسکتبال بازی می‌کرد و در آن‌جا بود که رسانه‌های کشور از او به عنوان سوپراستار آیندهٔ NBA یاد کردند. او به عنوان یک بازیکن آماده برای حرفه‌ای شدن، به عنوان نخستین انتخاب درفت در سال ۲۰۰۳ به کلیولند پیوست. او در فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۳ به عنوان بهترین بازیکن تازه‌کار (روکی سال) ان‌بی‌ای برگزیده شد و خیلی سریع خود را به عنوان یکی از بازیکنان برتر لیگ معرفی کرد و در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ جایزهٔ باارزش‌ترین بازیکن (ام‌وی‌پی) را به دست آورد. پس از عدم موفقیت در کسب عنوان قهرمانی با کلیولند، جیمز در سال ۲۰۱۰ این تیم را ترک کرد و به عنوان یک بازیکن آزاد با میامی هیت قراردادش را امضاء کرد و به این تیم پیوست. از این حرکت وی در ویژه برنامهٔ ESPN با عنوان تصمیم یاد شده و یکی از بحث برانگیزترین تصمیمات بازیکنان آزاد در تاریخ ورزش آمریکا به‌شمار می‌رود.

جیمز در حالی که در ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ برای میامی بازی می‌کرد، دو قهرمانی NBA را به دست آورد. همچنین او در هر دو فصل، عنوان MVP لیگ و سری فینال را به دست آورد. جیمز پس از چهارمین فصل حضورش در تیم میامی در سال ۲۰۱۴، قرارداد خود را با این تیم و در حالی که دو سال دیگر از آن باقی مانده بود، برای بازگشت دوباره به کلیولند کاوالیرز فسخ کرد. در سال ۲۰۱۶، تیم کلیولند با رهبری جیمز در سری فینال توانست برابر گلدن استیت واریرز و در حالی که ۳–۱ برابر این تیم در این رقابت عقب بود، به پیروزی برسد و بدین ترتیب تیمی از کلیولند پس از ۵۲ سال به عنوان قهرمانی یکی از لیگ‌های بزرگ و حرفه‌ای در ورزش ایالات متحده دست یافت. جیمز در سال ۲۰۱۸، پس از نایب قهرمانی ان‌بی‌ای با کاوالیرز قرارداد خود را با این تیم فسخ کرد و با امضای قراردادی ۴ ساله به لیکرز پیوست.

او توانست در سال 2020 به همراه لس آنجلس لیکرز قهرمان ان بی ای شود.

1:مایکل جردن

مایکل جردن ۱۵ فصل در اتحادیه ملی بسکتبال آمریکا (ان‌بی‌ای) برای شیکاگو بولز و واشینگتن ویزاردز بازی کرده است. در زندگینامه‌اش بر روی وب‌گاه رسمی ان‌بی‌ای اظهار شده: "بی‌تردید و با تائید بسیاری، مایکل جردن بزرگترین بازیکن بسکتبال تمام دوران است." مایکل جردن یکی از تاثیرگذارترین ورزشکاران بارز نسل خودش بود و به عنوان ابزاری برای محبوبیت ان‌بی‌ای طی دههٔ ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ مطرح بود.

 

مایکل جردن پس از سه فصل حضور در دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل، جایی که او در تیم بسکتبال قهرمانی دانشگاه کارولینای شمالی سال ۱۹۸۲ نیز عضو بود، در سال ۱۹۸۴ به تیم حاضر در انی‌بی‌ای شیکاگو بولز پیوست. او به سرعت در قامت یک ستاره لیگ ظاهر شد، و با امتیازات فراوانی که کسب می‌کرد جمعیت را به وجد می‌آورد.

توانایی پرش مایکل جردن مزین با اسلم دانک‌های نمایشی از روی خط پرتاب آزاد در مسابقات اسلم دان برای او القاب "air jordan" و "His Airness" را به ارمغان آورد. همچنین مایکل جردن آوازه‌ای به عنوان یکی از بهترین بازیکنان دفاعی بسکتبال بدست آورده بود. سال ۱۹۹۱ او اولین قهرمانیش با شیکاگو بولز را بدست آورد، با تکرار این موفقیت در سالهای ۱۹۹۲ و ۱۹۹۳، عنوان تری-پیت را بدست آورد.

 

گرچه مایکل جردن به بناگهان پیش از آغاز فصل ۹۴-۱۹۹۳ ان‌بی‌ای بازنشسته شد تا فعالیتی در بیسبال را دنبال کند، اما سال ۱۹۹۵ به بولز بازگشت و آنها را در مسیر افزودن سه قهرمانی دیگر به افتخاراتشان در سالهای ۱۹۹۶، ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ رهبری کرد، و نیز در فصل ۹۶-۱۹۹۵ توانستند رکورد بیشترین پیروزی تاریخ در یک فصل ان‌بی‌ای را با ۷۲ پیروزی به نام خود ثبت کنند. مایکل جردن سال ۱۹۹۹ برای بار دوم بازنشسته شد، اما یک بار دیگر و برای دو فصل از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ به عنوان بازیکن ویزاردز به ان‌بی‌ای بازگشت.

دستاوردها و افتخارات فردی مایکل جردن شامل پنج مرتبه بدست آوردن جایزه باارزش‌ترین بازیکن ان‌بی‌ای، ده مرتبه قرار گرفتن در تیم اول تیم منتخب ان‌بی‌ای، نه مرتبه تیم اول تیم منتخب مدافعین ان‌بی‌ای، چهارده بار حضور در بازی ستارگان ان‌بی‌ای، سه بار گرفتن جایزه با ارزشترین بازیکن بازی ستارگان ان‌بی‌ای، ده بار کسب عنوان امتیازاورترین بازیکن فصل ان‌بی‌ای، شش عنوان بیشترین توپ‌ربایی فصل، شش بار بدست آوردن جایزه بهترین بازیکن مرحله حذفی ان‌بی‌ای، و کسب جایزه بهترین مدافع سال ان‌بی‌ای در سال ۱۹۸۸.

 

مایکل جردن در کنار دستاوردهای متعددش، رکوردهای ان‌بی‌ای برای بالاترین معدل امتیازاوری فصل (۳۰٫۱۲ امتیاز در هر بازی) و بالاترین معدل امتیازاوری مرحله حذفی (۳۳٫۴۵ در هر بازی) را نیز در اختیار دارد. در سال ۱۹۹۹، مایکل جردن از سوی ای‌اس‌پی‌ان بزرگترین ورزشکار قرن بیستم آمریکای شمالی نام گرفت، و در فهرست بزرگترین ورشکاران قرن آسوشیتد پرس بعد از بیب روث جایگاه دوم به او اختصاص داده شد.

​​​​​​​