یوسف ویزینبام در سال ۱۹۷۶ بیان کرد که تکنولوژی هوش مصنوعی نباید به جای انسان در موقعیتهای که نیاز به توجه و مراقبت و احترام دارند استفاده شوند مانند هر یک از این موارد:
یک نماینده خدمات مشتری (در حال حاضر از تکنولوژی هوش مصنوعی برای تلفنهای گویا استفاده میشود)
یک درمانگر
دایه برای افراد مسن یا کودکان
یک سرباز
یک قاضی
یک افسر پلیس
ویزینبام توضیح میدهد که ما در این موقعیتها نیاز به احساس همدلی و درک متقابل از فرد داریم. اگر در این کارها ماشینها جای انسان را بگیرند ما خود را نسبت به آنها بیگانه میدانیم، احساس کم ارزشی و فرسودگی میکنیم. هوش مصنوعی اگر در این راه استفاده شود یک تهدید برای کرامت انسانی محسوب میشود.
پاملامککوردوک در هنگام سخنرانی با زنان بیان کرد "من میخواهم شانسم را با یک کامپیوتر بی طرف امتحان کنم " که به این اشاره میکرد که قضاوت یک کامپیوتر به عنوان یک قاضی یا پلیس بیطرف است و غرایز انسانی در آن دیده نمیشود. بنیانگذار هوش مصنوعی جان مک کارتی نتیجهگیری اخلاقی ویزینبام را نقد میکند. "هنگامی که اخلاقیات انسان مبهم و ناکامل است، موجب میشود که گاهی استبداد را فرا خواند ".
بیل هیبارد مینویسد: «کرامت انسانی مستلزم آن است که ما برای خلاص شدن از جهل نسبت به موجودات جهان تلاش کنیم و هوش مصنوعی برای این تلاش لازم است.»