که برای همیشه پدرم که یکی از آدمای نالایق بود از زندگی من رفت و من از وقتی ۱۵ سال و ۹ ماه سن داشتم تا الان ک کمتر از ۳ ماه دیگه تولد ۱۹ سالگیم فقط کار کردم هرکاری،بدون هیچ منتی ، چون بدتر از منم بوده
ولی تو این مدت خیلی ها رو دیدم همسن من بودن
فقط به تولد و پارتی و فیتنس مشغول بودن
من نشد بفهمم نوجوونی و جوونیم چجوری داره میگذره
ولی بازم با همه این حالات یه چیزی رو باید بگم
نسل سوخته نسل دهه ۸۰ نیست
اون که سوخت من بودم ، نوجوانیم، حالاهم جوانیم
ولی من هیچوقت ناامید نمیشم و دست از تلاش برای رسیدن به آرزوهام برنمیدارم :)