سرانجام نوبت به انتخاب آخرین بازیکن تیم‌منتخب(مهاجم نوک) رسید.میلان روزگاری بازیکنان بسیارخوبی را در این پست داشت.از گونار نوردال گرفته تا امثال فن‌باستن،ژرژ وه‌آ و حتی ماسارو و الیور بیرهوف.نسل ها رد شدند تا اینکه نوبت به نسل ۲۰سال اخیر آث میلان رسید و با مهاجمینی همراه شد که ۴نفر از آنها گزینه های نظرسنجی ما هستند.

گزینه ها:

۱-آندری شوچنکو:پسر موطلایی ملقب به طوفان شرقی.سال ۱۹۹۹ به عنوان مهاجمی جویای نام و جوان به میلان پیوست.شاید کمتر کسی تصور میکرد شوا روزی اینقدر در میلان محبوب و مطرح باشد.شوچنکو در سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ و همچنین ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۹ برای میلان طی این ۲۰سال بازی کرد که ماحصل آن ۱۶۰بازی و ۷۹گل بود.شوچنکو ۱سری‌آ،۱کوپا،۱سوپرکاپ،۱لیگ قهرمانان و ۱سوپرجام اروپا را با میلان کسب کرد.تعداد لیگ قهرمانان های فتح شده توسط شوچنکو میتوانست به عدد ۲ برسد.اگر در فینال ۲۰۰۵،عجله نمیکرد و دودک او را ناکام نمیگذاشت!طرفداران میلان به خوبی این موضوع را درک میکنند.حدفاصل سال های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵ در این مدت،دوران اوج شوا بودند که به برخی از آمارهای فردی او طی این مدت نگاهی میکنیم.این مهاجم اوکراینی در سری‌آی ۲۰۰۳-۴ که با قهرمانی تیمش به پایان انجامید،آقای گل شد و جایزه پالونه‌ده‌آرگونته را گرفت و همچنین در تیم سال ESEN قرار گرفت.همان سال بازیکن سال اوکراین شد،چند جا در ترکیب منتخب سال قرار گرفت(از جمله یوفا)،زیباترین گل سری‌آ را در سال زد،بازیکن برتر منطقه‌اش(حوزه دریای بالتیک و مستقر همسود) شد و مهمتر از همه توپ طلایی که در تصویر پست در دستش است را کسب کرد.فصل بعد باز هم در تیم منتخب یوفا،ESPN و له‌کویته قرار گرفت.شوچنکو در همان سال ۲۰۰۵،بازیکن سال اوکراین،بازیکن سال منطقه و برنده جایزه پای طلایی شد.شاید اگر شوا در لیگ قهرمانان ۲۰۰۴-۰۵ با میلان در راه فتح جام ناکام نمیماند،فهرست این افتخارات بلندبالاتر هم میشد.شوا که روزگاری کابوس دروازه بان های سری‌آ و حتی اروپا بود،به عنوان پست تخصصی،مهاجم هدف بود اما به خاطر برخورداری از تکنیک و ظرافت مناسب،گاهی در پست وینگر هم به کار گرفته میشد.شوچنکو مهاجمی به شدت فرصت طلب،قدرتی‌زن و حتی سرعتی بود.تمام‌کنندگی بی نظیر شوا او را تبدیل به یکی از بهترین مهاجمان نسل خود کرده‌است.ماشین گلزنی میلان آن دوران اما از قدرت سرزنی خیلی زیادی برخوردار نبود اما باز هم در حد توان حتی روی ضربات سر نیز گاهی اوقات خطرناک ظاهر میشد.طوفان شرقی همچنین بعضی موارد با توجه به وینگر بودن خود،در نقش پاسور هم ظاهر میشد.

۲-فیلیپو اینزاگی:اینزاگی که در یوونتوس به اوج شهرت رسیده بود و حتی برای تیم‌ملی ایتالیا هم بازی کرده بود،سال ۲۰۰۱ میلانی شد و تا ۲۰۱۲ در میلان ماند و با لباس قرمز و مشکی آث میلان هم کفش های خود را آویخت.سوپرپیپو،طی این بازه زمانی موفق به زدن ۷۳گل در ۲۰۲ بازی شد.بالعکس شوچنکو،اینزاگی هنگامی به میلان پیوست که کم‌کم درحال مسن شدن بود اما تا سالیان سال در خط حمله میلان به میدان میرفت.در وصف اینزاگی میتوان گفت استاد تمام‌کنندگی.دقت و قدرت شوت بی‌نظیری داشت.اینزا به خوبی جاگیری میکرد و مهاجم بسیار خطرناکی بود.سرعت و سرزنی بالایی هم داشت اما در کنار همه اینها مقداری نقطه ضعف داشت.این مهاجم از توانایی فنی بالایی برخوردار نبود و عموما منتظر بود توپ برسد تا آن را به تور دروازه حریف برساند.طوری که عده‌ای در شرح احوال او گفته‌اند اصلا فوتبال بلد نبود،اما فقط گل میزد!درست است.فیلیپو اینزاگی با وجود نداشتن مهارت فنی بالا،آدرس رسیدن به دروازه ها را حفظ بود.اینزاگی که تا حدود ۴۰سالگی در میلان بازی کرد و البته زود هم سرمربی این تیم شد،۲قهرمانی سری‌آ،۱کوپا،۲لیگ قهرمانان،۲سوپرجام ایتالیا و ۱جام باشگاه‌ها را با میلان کسب کرد که مخصوصا در لیگ قهرمانان دوم و جام باشگاه‌ها نقش بسزایی در قهرمانی های روسونری داشت.تقدیرنامه بازیکنان بالای ۳۰سال را در سال ۲۰۰۷ گرفت و البته اینزاگی بهترین گلزن میلان در لیگ قهرمانان اروپاست.سرالکس فرگوسن نقل قول جالبی درمورد او دارد که میگوید:((او در آفساید دنیا آمده‌است))!شاید یکی از رکورددداران این عرصه خود سوپرپیپو باشد.البته همانطور که خواندید،او جاگیری های بسیارخوبی داشت و بعضا از تله آفساید فرار میکرد و تشنه آب گلزنی بود.

۳-زلاتان ابراهیموویچ:در روزگاری که همه از آمادگی بالای کریستیانو رونالدو و لئو مسی حرف میزنند،یک نفر بگوید که زلاتان کِی تمام میشود؟!ابراهیموویچ،مارکوپلوی فوتبال اروپا سال ۲۰۱۰ به طور قرضی از بارسلونا،به میلان پیوست.او تا همان زمان سابقه بازی برای تیم هایی مثل آژاکس،اینتر و یوونتوس را هم داشت و سرد و گرم روزگار را چشیده بود.تا ۲۰۱۲ در میلان ماند و سپس به ستاره های پی‌اس‌جی پیوست.او در نیم‌فصل ۲۰۱۹-۲۰ دوباره میلانی شد و به گفته بسیاری،نقش اول تئاتر بازگشت بهار به سن‌سیرو میباشد.ابراهیموویچ درمجموع ۹۹بازی و ۶۸گل را برای میلان به ثمر نشانده‌است.توجه کنید که چه آمار خارق‌العاده‌ای است!یعنی تقریبا هر ۲بازی ۱گل!زلاتان مهاجمی است سرعتی و گلزن.فیزیک او،این اجازه را به او میدهد که از ضربات سر بادقت،شوت های آکروباتیک بی‌نظیر و همچنین کنترل توپ فوق‌العاده برخوردار باشد.زلاتان را با مارکو فن‌باستن افسانه‌ای مقایسه میکنند در حالی که خود او الگویش را رونالدوی برزیلی نامیده‌است.شم گلزنی بالای او در کنار قابلیت موقعیت سازی برای همتیمی ها سبب شده او را جزو کامل ترین مهاجمین تاریخ فوتبال و بهترین مهاجمین این مدت بدانند.همین چند شب پیش و در بازی میلان-لاتزیو،ایبرا دوباره نشان داد که در این سن هم میتواند مانند فوتبالیستی جوان توپ‌ بزند.او در میلان پیولی،عقبتر هم می‌آید و حتی در کارهای تدافعی نیز کمک‌حال است.چیزی که دوندگی بالایی می‌طلبد و از یک بازیکن حدودا ۴۰ساله عجیب است.ابراهیموویچ ۱سری‌آ و ۱کوپا را با میلان برده اما سرشار از افتخارات فردی طی دوران حضور در جمع روسونری هاست مانند:بازیکن خارجی فصل سری‌آ و تیم سال سری‌آ ۲۰۱۰-۱۱و۲۰۱۱-۱۲،آقای گل سری‌آ ۲۰۱۱-۱۲،اسطوره سال گاتزلا ۲۰۲۰،بهترین ورزشکار و مهاجم سال سوئد ۲۰۱۰و۲۰۱۱و۲۰۲۰.

۴-کارلوس باکا:از قرارگیری نام این کلمبیایی در بین گزینه‌ها تعجب نکنید.باکا میانگین گلزنی بالاتری نسبت به امثال گیلاردینو،پاتزینی،یوهانسون و بالوتلی در آث میلان دارد.او طی ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ در ۷۰بازی ۳۱گل برای میلان زد.فصل ۲۰۱۷-۱۸ را هم قرضا در ویارئال بازی میکرد که دوران بدی برای او نبود.کارلوس باکا مهاجمی تمام‌کننده،با دقت شوت بالا و با جاگیری های خوب بود.شاید شانس بد باکا این بود که در دوران سیاه ۲۰۱۳-۲۰۲۰ در میلان بازی میکرد.کارلوس باکا تحرک زیادی نداشت و همین باعث شده بود از یک سو صدای طرفداران روسونری را در بیاورد و از سویی دگر،با فیلیپو اینزاگی مقایسه شود.با این وجود تمام‌کنندگی بالایی داشت و میانگین گل نسبتا خوبی را در میلان به ثبت رسانده.کارلوس باکا در میلان بیشتر نقش یک بازیکن مهاجم نوک را گرفت که بیشتر وظیفه گلزنی داشت.در حالی که در زمان شاگردی اونای امری،این کلمبیایی حتی نزدیک به خط هافبک بازی میکرد و بازیسازی خوبی انجام‌ میداد؛در عین حال همچنان بازیکن گلزنی بود.فصل اول باکا نسبتا خوب بود اما در فصل دوم و تحت نظر وینچنزو مونتلا،به مهاجمی کم‌تحرک و بیشتر فرصت‌طلب تبدیل شد.او یک سوپرجام ایتالیا را سال ۲۰۱۶ با میلان کسب کرد تا دست خالی از روسونری ها جدا نشود.

.

دوستان،گزینه موردنظرتون رو لطفا تا ۲۴ساعت آینده کامنت کنید.باتشکر!دم همتون گرم?❤