یوسوا کیمیش از مصاف بایرن مونیخ با بارسلونا می گوید.
به گزارش طرفداری، بارسلونا و بایرن مونیخ امشب (سه شنبه، 23:30 به وقت تهران) در استادیوم نیوکمپ به مصاف هم می روند. این اولین بازی دو تیم در فصل جدید لیگ قهرمانان اروپا به حساب می آید و همچنین نخستین رویارویی دو تیم پس از بازی مشهور لیسبون است. یوسوا کیمیش، هافبک بایرن مونیخ و تیم ملی آلمان پیش از این بازی مصاحبه ای با ال پاییس انجام داده است.
ورود به فوتبال و کودکی
دوران کودکی من بین مدرسه و فوتبال گذشت، مثل همه بچه هایی که با من توپ بازی می کردند. وقتی به اشتوتگارت رفتم، همه چیز متفاوت بود. آن موقع بود که متوجه شدم بچه های با استعداد زیادی وجود دارند. همین شد که باید بیشتر و بهتر کار می کردم و این کار را انجام دادم. اگر از لحاظ فیزیکی قوی یا مستعد نیستید، مجبورید سریعتر فکر کنید. مهم این است که از بازی لذت ببرید ، اینکه وقت گذراندن با توپ شما را خوشحال می کند و از تمرین کردن خسته نمی شوید هم مهم است. مجبور بودم پیشرفت کنم و بدون عشق به فوتبال، نمی توانستم این کار را انجام دهم. برای بازی در بایرن مونیخ و تیم ملی آلمان، باید یک سطح مشخص از جاه طلبی را درون خودتان داشته باشید. انتظارات در چنین شرایطی بالا هستند اما من فشار را دوست دارم. حس می کنم که باید برنده شوم و در بایرن مونیخ و تیم ملی هم این "باید" وجود دارد. اما انتظاری که من از خودم دارم، همواره بیشتر از آن چیزی است که دیگران از من دارند. فشاری که به خودم تحمیل می کنم، قوی تر از فشار محیط خارج است. اینکه به خودتان باور داشته باشید، به شما کمک می کند که پیشرفت کنید، مخصوصا در شرایطی که اوضاع خوب پیش نمی رود. گاهی اوقات می شود که به لئون (گورتسکا) و سرژ (گنابری) زنگ می زنم و با آنها در مورد ترس هایم صحبت می کنم. این کار یکی از شاخصه های اصلی تیم بودن است. آنها هم تیمی های من هستند اما در درجه اول، دوستان من محسوب می شوند. اینکه دوشادوش دوستتان با مشکلات مبارزه کنید خیلی مهم است.
استانداردهایی غیر از گلزنی
من یک گلزن نیستم، در زمین هم همیشه در پی گل زدن نیستم.برای من استانداردهای دیگری اهمیت دارند. در درجه اول تیم مهم است. صد البته از ارسال پاس باکیفیت خوشحال می شوم اما از پیروزی هم لذت می برم و برای رسیدن یه این هدف، تیم باید کار کند. مخصوصا حالا که تماشاگران به استادیوم ها برگشته اند.
نکته مثبت غیبت تماشاگران
به نظرم اینگونه شرایط منصفانه تری در بازی وجود داشت. احساسات و هیجانات کمتری وجود داشت و البته تنش با حریف کمتر بود. برای بازیکنانی مثل من و توماس (مولر) که دوست داریم در زمین حرف بزنیم، ارتباط با سایرین آسان تر بود. اما در هر صورت مزه فوتبال به احساسات است و هوادار یعنی احساسات.
نارضایتی تراشتگن از بازی نکردن در تیم ملی
کاملا می توانم او را درک کنم. همه بازیکنان جاه طلبی دارند و مارک هم یک دروازه بان فوق العاده است. حساب بازی های او در بارسلونا و پیروزی هایش در لیگ قهرمانان اروپا از دستم در رفته است. مشکل اما اینجاست که ما نویر را در تیم ملی داریم، بهترین دروازه بان جهان. بدشانسی مارک هم همین است که در این پست تنها یک بازیکن در زمین حضور پیدا می کند. مثلا اگر هافبک بهتری نسبت به من در تیم باشد، من می توانم در دفاع یا کناره ها بازی کنم.
بازی در پست های مختلف
توانایی بازی در چند پست از زمانی که جوانتر بودم خیلی به من کمک کرد. من سابقه بازی در دفاع، خط هافبک و وینگر را دارم. در هر پستی شما باید مهارت های متفاوتی داشته باشید و مفاهیم مختلف را درک کنید. همین باعث شد که درک گسترده تری نسبت به فوتبال پیدا کنم. گواردیولا نقش خیلی مهمی در این قضیه داشت. پپ همیشه اصرار می کرد که من باید همیشه از محل جایگیری همه هم تیمی هایم آگاه باشم. زمانی که تازه به بایرن مونیخ آمده بودم هم ژابی آلونسو کمک زیادی به من کرد. او به من یاد داد که دید پیرامونی وسیع تری داشته باشم. برای این کار به کمک مربی و هم تیمی های خود نیاز دارید. برای بازی در خط هافبک، باید دو مفهوم را درک کنید؛ اول چیزی که سرمربی از شما می خواهد و دوم اینکه جریان و فراز و نشیب بازی را بفهمید. این یعنی همیشه باید حواستان به جایگیری بازیکنان خودی و حریف باشد، در همه لحظه ها، وقتی دریبل می زنید، وقتی پاس رو به جلو یا رو به عقب می دهید. چالش بزرگ، پیدا کردن فضا هاست. خود من در زمین بیشتر سرگرم همین فضایابی هستم. وقتی این یک کار را به خوبی انجام دهید، تبدیل می شوید به یک بازیکن خوب.
مقایسه بازی های مشهور بلوهوریزنته و لیسبون
برای آلمانی ها بازی 7-1 مهم تر است یا 8-2؟ مشخصا برای کشور بازی 7-1 مقابل برزیل معنا و مفهوم شگفت انگیزی داشت، واقعا تماشایی بود. اما برای ما و هواداران بایرن مونیخ، بازی 8-2 یک چیز خاص بود و نه فقط به خاطر نتیجه. در آلمان همیشه یک مسئله سیاه و سفید وجود دارد: شما یا عاشق بایرن مونیخ هستید یا علیه آن هستید. اما آن روز یک اتفاق خاص و غیر منتظره رخ داد. به نظرم همه می خواستند ما در آن بازی پیروز شویم، هم در آلمان و هم در سراسر اروپا. چرا اینگونه شد؟ به خاطر فوتبالی که ما بازی کردیم، سبک بازی و پرسی که به اجرا گذاشتیم. گل های زیادی به ثمر رساندیم؛ (این طرز تفکر که) پیروزی 4-3 از 1-0 بهتر است. فلیک تاثیر زیادی داشت؟ صد در صد.
گواردیولا، فلیک و ناگلزمان
سرمربیانی که با آنها کار کرده ام؟ پپ گواردیولا شخص بسیار قوی ای بود. من آن موقع 20 سال داشتم و تازه از سطح دوم فوتبال آلمان به بوندسلیگا آمده بودم. او به من موقعیت هایی را در زمین نشان داد و مرا در آنها بازی داد که قبل از آن آنها را نمی شناختم و حتی نمی دانستم می توانم در آن نقاط زمین بازی کنم. پپ به من فضاهایی در زمین را نشان داد که من از وجودشان بی خبر بودم. کار با فلیک متفاوت بود. او انسان خیلی خوب و محترمی است. فلیک خیلی با بازیکنان صحبت می کرد و از ما می خواست برای دیگر اعضای کادرفنی نیز احترام خاصی قائل شویم. ناگلزمان هنوز بسیار جوان است اما همین حالا هم تجربه زیادی در مربیگری دارد.
بارسلونا بدون مسی
آن دوران که کوچک تر بودم، بارسلونا را به خاطر مسی را دنبال می کردم. حالا اینکه این تیم را بدون او می بینیم، جالب خواهد بود. بارسلونا هنوز هم بازیکنان باکیفیت زیادی در ترکیب دارد. جوانان فوق العاده ای مانند دی یونگ و پدری و همچنین باتجربه هایی چون بوسکتس، دیپای و مارک (تراشتگن). دوست دارم در نیوکمپ بازی کنم و بازی دشواری در انتظار ما خواهد بود. سورپرایز شدن از جدایی مسی؟ خب چه کسی سورپرایز نشد؟! پاری سن ژرمن حالا بازیکنان سطح بالایی در ترکیبش دارد. جالب است که ببینیم آنها چگونه به عنوان یک تیم کار خواهند کرد.