بایرن در شبی که اکثر پیش بینی ها درست از آب در آمد و بارسا که با مشکلات فراوانی رو برو بود نتوانست رقیب قدرتمندی در خانه برای بایرن باشد، یک پیروزی ارزشمند (ولی نه خیلی فوق العاده) کسب نمود و با سه امتیاز این بازی از حالا خود را مدعی صعود به عنوان صدر نشین معرفی کرد. البته بایرنی ها نباید مغرور شوند و فکر کنند هفتمین جام خود را کسب کرده اند. نه! این بارسا با از دست دادن ستاره هایی مثل مسی، گریزمن، سوارز و راکیتیچ و مصدومانی چون دمبله، آگوئرو، فاتی و ... و مهره های پا به سن گذاشته ای چون پیکه و بوسکتس عیار خوبی برای سنجش شانس قهرمانی نیست. البته که همه کارشناسان بایرن را همچون فصل قبل کاندید قهرمانی میدانند، ولی تجربه پارسال نشان میدهد تیمی که ابتدای فصل آنطور اتلتیکو را سلاخی نمود و فصل قبلش هم با پیروزی در تمام دیدارهای لیگ قهرمانان و کسب ششگانه امید اول کسب جام بود، در دیدارهای حساس بهار، با مصدومیت لوا و یک بازی عجیب مقابل پاریس، چطور نتوانست آنهمه موقعیت را گل کند تا با قانون گل زده در خانه حریف حذف شود. لذا باید بازی به بازی پیش رفت. حتی دیدار های یورو نشان دادند، مراحل نهایی چقدر نزدیک هستند و چندین دیدار یورو با ضربات پنالتی تیم صعود کننده مشخص شد. ایتالیا شایسته ترین تیم یورو برای فتح جام بود. ولی این تیم بازی با اتریش را در وقت اضافه، اسپانیا و انگلیس را در ضربات پنالتی و بلژیک را با یک اختلاف شکست داد. لذا با وجود اینکه هر کارشناسی قبل از شاهکار دیشب هم بایرن رو جزو بختهای مهم قهرمانی میدانست، ولی معتقدم نباید از الان تیمی را از پیش فاتح لیگ قهرمانان دانست.
با این حال عملکرد فعلی جای امیدواری بسیاری فراهم می کند. بایرن برای هیجدهمین بار،نخستین بازی خود در لیگ قهرمانان را برده و آمار 45 گل زده و 2 گل خورده را ثبت نموده. توماس مولر به هفتمین گل خود مقابل بارسا دست یافته. بیش از هر بازیکن دیگری در تاریخ لیگ قهرمانان به بارسا گل زده. بدون اینکه سرعت خاصی داشته باشد، استیل خاصی داشته باشد یا حتی از تکنیک بالایی بهره ببرد. با این حال او یک مدیتور (متخصص فضا) است و هوش بازیخوانی بالایی دارد. بایرن برای 78 بازی متوالی موفق به گلزنی شده است. این تیم 19 امین بازی خارج از خانه را بدون شکست در لیگ قهرمانان به پایان رسانده (15 برد و 4 تساوی). بایرن ناگلزمن توانست علاوه بر یک پیروزی دلچسب علاوه بر اینکه کلین شیت کند، اجازه شوتزنی هم به رقیب ندهد. از این لحاظ تیم ناگلزمن به تیم فلیک برتری دارد. تیم فلیک تهاجمی تر بازی میکرد ولی گلهای بیشتری هم دریافت میکرد. شاید همین دریافت گل بالا زمینه حذفش در برابر پاریس را فراهم کرد. چرا که بایرنیها نتوانستند بیش از 3 گل به رقیب بزنند. ولی اگر گلهای کمتری دریافت می کردند، شانس صعود بیشتری داشتند. در این بین اوپا مکانو عملکرد فوق العاده ای را به نمایش گذاشت تا اصلا از رفتن بواتنگ 33 ساله نگران نباشیم. ضمن تشکر از بواتنگ، باید اعلام کنیم این جابجایی بسود بایرن تمام شد. البته نقش رهبری را چندان خوب ایفا نمیکند. شاید باید زمان بیشتری به او داد. شاید هم جوهره اش را ندارد. هر چه هست عملکردش در خط دفاعی امیدوار کننده است. تیمی که در کنار به ثمر رساندن گلهای بالا بتواند استحکام دفاعی بالایی داشته باشد، شانس بیشتری برای کسب قهرمانی خواهد داشت.
اما لوا! لواندوفسکی انصافا حقش بیش از این حرفهاست. درخشش او با این سن و سال، آمادگی بدنی بالا و گلزنیهای متوالی از او بازیکنی ساخته که هر تیمی آرزویش را دارد. از سال 2019 او بیشترین گل باشگاهی را به ثمر رسانده. در حالیکه او 112 گل زده، رونالدو و امباپه با 76 و هالند 73 گل به ثمر رسانده اند. اینکه هالند با اینهمه گلزنی و درخشش که همه اروپا را به وسوسه تصاحب او انداخته، فصل قبل حتی رقیب لوا هم در کسب عنوان آقای گلی بوندسلیگا محسوب نمیشد، خودش یک دلیل بزرگ برای این است که لوا رقیب ندارد. در لیگ قهرمانان در دور گروهی سخت ترین بازی بایرن مقابل بارسا در نیوکمپ تصور میشد. جایی که بارساییها به قول لاپورتا قرار بود هر طور شده انتقام 8-2 و شاید 7-0 را بگیرند. اتفاقا اگر شکست 8-2 کیکه ستین رقم نمیخورد، کومان به صرافت نمی افتاد مقابل بایرن تدافعی بازی کند و ای بسا نتیجه ای بمراتب فاجعه بار تر رقم میخورد. نتیجه ای که هواداران بارسا بجای تلویزیون باید در ورزشگاه خانگی تجربه می کردند. شاید با نتیجه 8-2 دو فصل قبل که البته حدودا یکسال پیش رقم خورد، هواداران کمی با باخت 3-0 خانگی کنار آمدند. ولی تصور کنید باخت 8-2 میخواست دیشب رخ دهد. به هر حال بارسا احترام ویژه ای برای بایرن قائل شد و همین باعث شد تا جاییکه میتوانند به بایرن و به خصوص لوا فرصت ندهند. با اینحال لوا با هوشیاری توانست گل اولش را در دقیقه 56 به ثمر برساند. گل دومش فرا تر از اینها بود. اعتماد بنفس و خونسردی اش گاهی هواداران بایرن را کلافه می کند. بزن دیگر آقای لواندوفسکی! ولی او با خونسردی توپ را تصاحب می کند. پیکه را دریبل می زند و بعد سر فرصت چنان گل زیبایی به ثمر می رساند که میبینی به استرسش می ارزید. لوا در لیگ قهرمانان نفر سوم است. شاید اگر زودتر به بایرن آمده بود، تعداد گلهایش در لیگ قهرمانان بمراتب بیشتر بود. گذر زمان هم باعث نشده روند گلزنی هایش متوقف شود و افت کند. این هیجدهمین بازی پیاپی بود که لوا برای بایرن گل می زد. ضمنا او به رکورد نویر رسید. این دو در 17 بازی پیاپی در لیگ قهرمانان پیروز شده اند. رکوردی که هیچ بازیکن دیگری به آن دست نیافته است. با توجه به شکست نویر مقابل پاریس فصل قبل، لوا می تواند در بازی بعد از نویر هم عبور کند و به تنهایی این عنوان را تصاحب کرده و بهبود بخشد. همچنین لوا در 17 بازی گذشته در لیگ قهرمانان موفق به ثبت 22 گل شده است!!! او بی شک شایسته لقب لوانگلسکی است که توماس مولر به او اهدا کرد. واقعا اگر دوباره فرانس فوتبال نخواهد توپ طلا را کنسل کند، راهی دارد جز آنکه امسال دو توپ طلا تقدیم لوا کند؟؟؟؟؟