اینتر سیمونه اینزاگی، تیمی کاملا متفاوت از تیم آنتونیو کونته است. درست است که اینتر کونته و اینزاگی با سیستم 2-5-3 بازی می کنند اما حقایق بازی دو تیم کاملا تفاوت دارد. یکی از این تفاوت ها، جدایی روملو لوکاکو است که اینزاگی را به اعمال تغییرهای زیاد مجبور کرد اما مهم ترین تفاوت، نحوه استفاده از هافبک ها و به خصوص یکی از آن هاست. هافبک ها در تیم اینزاگی، مرکزی تر و خطرناک تر از گذشته شده اند که در این برنامه اینزاگی، نیکولو بارلا نقش مهمی دارد.
پست همیشگی، نقش جدید
برای درک بهتر تفاوت های ایجاد شده، نقشه های حرارتی (هیت مپ) و نقشه های لمس توپ (تاچ مپ) نیکولو بارلا در فصل گذشته و فصل جاری را مقایسه می کنیم. در همین راستا دو نقشه هیت مپ و تاچ مپ بارلا از بازی هایی انتخاب شده اند که او در آن توانسته گلزنی کند؛ پیروزی 6-1 اینتر مقابل بولونیا در فصل جاری و پیروزی 2-0 نراتزوری مقابل یوونتوس در فصل گذشته. در گراف زیر که مربوط به بازی اینتر و یوونتوس است، می توانیم ببینیم در فاز حمله تیم کونته، دو هافبک متزالا به گوشه ها متمایل می شوند تا در مرکز برای لوکاکو و لائوتارو مارتینز فضاسازی کنند و آن ها بتوانند به فضاهای خالی ایجاد شده در محوطه جریمه، حمله کنند. در این دیدار، لمس توپ های بارلا در گوشه زمین بیش از مرکز زمین بود.
برخلاف کونته، سیمونه اینزاگی میل چندانی برای استفاده از هافبک هایش در عرض ندارد بلکه هافبک ها همراه با مهاجمان، به سوی مرکز و عمق حرکت می کنند. به عبارت دیگر وقتی مهاجمان حرکت می کنند، وظیفه هافبک ها در این وضعیت، ساختن و پر کردن فضاست. به همین علت می توان دید نیکولو بارلا بیشتر در مرکز زمین حرکت کرده و صاحب توپ شده است.
خطرناک تر از گذشته
این تحول مهم در بازی نیکولو بارلا باعث شده او بازیکنی خطرناک تر نسبت به گذشته شود. واضحا بارلا در مسیر بلوغ و شکوفا کردن تمام استعدادش قرار دارد اما او همین حالا در 4 بازی سری آ، غیر از گلزنی مقابل بولونیا توانسته سه پاس گل هم به ثبت برساند. بارلا در تمام پارامترهای آماری تا این جای فصل نسبت به گذشته پیشرفت داشته است. او بیش از 50 درصد دوئل های زمینی و هوایی اش را برنده شده، 85 درصد پاس هایش صحیح بوده و 8 موقعیت گلزنی خلق کرده است. اینتر از بارلای جدید لذت می برد و فقط تمدید قرارداد او باقی مانده است.
به قلم امانوئله تراماچره؛ ترجمه از وب سایت کالچومرکاتو