دیواره درخشان ، گاشربروم ۴. نوشته ویتک کورتیکا ، سال صعود ۱۹۸۵
ویتک کورتیکا
جبهه ۲۵۰۰ متری با لقب دیواره درخشان به عنوان یکی از زیباترین و چالشی ترین وجوه کوهستانی در جهان مشهور است.
وضعیت موجود باعث شده بود سرعتمان کمتر از حد انتظار باشد. ما برای ۴ شب مانی غذا و برای سوخت برای ۵ روز داشتیم، در حالی که مسیر ما یازده روز به طول انجامید. نهایتا ما پس از نه روز به بارگزاری خود در مسیر شمالی و در ارتفاع ۷۱۰۰ متری رسیدیم. ما چهار روز بدون غذا و سه روز بدون آب را سر کرده بودیم.
وای ، یک چای چقدر می چسبید ، شکلات چه طعمی دارد!!
توهم در دیواره درخشان!
خستگی فیزیکی ، گرسنگی ، تشنگی و کم خوابی باعث احساسات روانی عجیبی شده بود. پدیده ای که توسط دیگران هم در ارتفاعات بالا تجربه شده است. احساس حضور شخصی دیگر یا مثل آن. این حس آنقدر شدید بود که گاهی اوقات دو نفر ما منتظر صعود یا مشارکت نفر سوم میشدیم. به طور غیر پشت سرهم مغز من شکل آدمها و اجسام را درون برف و سنگ پیدا می کرد. و با چهره هایی که میشناختم تطبیق میداد.
برای مدت زمانهای طولانی من صداهای عجیب و غریبی می شنیدم. مانند صدای آواز یک زن یا صدای چه چه پرندگان. حتی گاها می توانستم نام خواننده را هم بگویم. این درحالی بود که از فیس یخ زده هم صعود می کردیم.
به شدت دردناک ، به دلیل کمخوابی ، به طور متناوب خوابمان میبرد و ناگهان به طور غریزی بر اثر هشدار خطر بیدار می شدیم. بدترین درد تجسم مواد غذایی و نوشیدنی بود.
کورتیکا در حال صعود از دیواره گاشربروم 4 سال 1985
عکس از رابرت شوائر
منبع; موج کوه