تیم ملی ایران در دیدار مقابل امارات با نتیجه یک بر صفر به پیروزی رسید تا با 9 امتیاز از سه بازی در صدر جدول گروهش در رقابتهای مرحله نهایی انتخابی جام جهانی قرار بگیرد.
به گزارش طرفداری، در این بازی تیم ملی ایران، نیمه اول خوبی را از لحاظ هجومی پشت سر نگذاشت و نتوانست تهدیدهای زیادی روی دروازه اماراتیها ایجاد کند در این بین نقطه عطف این بازی بین دو نیمه بود، زمانی که دراگان اسکوچیچ با یک تعویض هم چینش نفرات خود را تغییر داد و هم از لحاظ سیستمی تیم ملی ایران که در نیمه اول با سیستم ۴۳۳ بازی می کرد، برای نیمه دوم با سیستم ۴۲۳۱ وارد زمین شد.
در مطالب مختلفی به بررسی تاثیر حضور وحید امیری در ترکیب تیم ملی ایران اشاره کرده ایم، زمانی که وحید امیری در ترکیب تیم ملی حضور دارد دست سرمربی باز است که در هر مقطع زمانی با کمترین تعداد تعویض، بیشترین تغییرات را از لحاظ تغییر نفرات و چینش سیستم در ترکیب تیمش به وجود بیاورد چرا که این بازیکن توانایی حضور در خط دفاع، خط هافبک و خط حمله را دارد و معمولا هم در تمام پست ها عملکرد کم نوسانی دارد.
از تاثیر وحید امیری در ترکیب تیم ملی که بگذریم به تعویض امید نورافکن و جایگزینی اش با علی قلیزاده می رسیم با توجه به این که نورافکن در نیمه اول یک کارت زرد را هم دریافت کرده بود و خطر اخراج را حس می کرد، این تعویض از چند جهت بسیار منطقی بود.
مهم ترین و اصلی ترین هدف این تعویض، تغییر چیدمان تیم ملی بود. شاگردان اسکوچیچ در نیمه اول با سیستم ۴۳۳ بازی میکردند و در این سیستم دو هافبک تیم یعنی وحید امیری و احمد نوراللهی شرکت زیادی در حملات تیمی نداشتند و به همین دلیل تیم ملی در حملات کم تعداد ظاهر میشد اما اسکوچیچ در نیمه دوم، وحید امیری را به سمت چپ خط دفاعی فرستاد تا عملا از یک مهره هجومی در پستی دفاعی استفاده کند و از نفوذ هایش بهره ببرد. علاوه بر این با ورود علی قلیزاده سیستم تیم را را به ۴۲۳۱ تغییر داد و حالا یک مهره دیگر به خط حمله تیم ملی اضافه شده بود.