found my love in Portofino عشقم را در پورتوفینو پیدا کردم (بخشی ازساحل جنوا در ایتالیا) Perché nei sogni credo ancor چون هنوز در خوابو رویاها باور دارم Lo strano gioco del destino پیچ و تاب عجیب و غریب سرنوشت را A Portofino m' ha preso il cuor در پورتوفینو قلب من تسخیر شد Nel dolce incanto del mattino در صبح و سحری شیرین Il mare ti ha portato a me دریا تو را برای من آورد Socchiudo gli occhi a me vicino چشم هایم را می بندم A Portofino rivedo te و تو را در پورتوفینو می بینم Ricordo un angolo di cielo گوشه ای از بهشت و آسمان را به یاد میآورم Dove ti stavo ad aspettar که در آن جا منتظر بودم Ricordo il volto tanto amato خاطرم بود چهره عاشق و دوست داشتنی E la tua bocca da baciar و لبهایی برای بوسه I found my love in Portofino در پورتوفینو عشقم را یافتم Quei baci più non scorderò بوسه هایی که هیچگاه فراموش نمیکنم Non è più triste il mio cammino دیگر سر راهم غمی نه خواهد بود A Portofino I found my love در پورتوفینو عشقم را پیدا کردم Il y avait à Portofino در پورتوفینو وجود داشت Un vieux clocher qui s'ennuyait یک بُرج ناقوس قدیمی که خسته بود De ne sonner que les matines فقط صبحها زنگ می زد Quand Portofino وقتی که در پورتوفینو Se réveillait از خواب بیدار شدم Mais après cette nuit divine امّا بعد از آن شب الهی On l'entendit sonner un jour شنیدیم اون یک روز زنگ زد Même jusqu'aux villes voisines - حتی در شهرهای نزدیک - ناقوس شهرهای نزدیک De Portofino به پورتوفینو Pour notre amour - بخاطر عشق ما - برای عروسی مون Je vois le marié qui m'emporte می بینم که داماد من رو به سَمت Vers le petit chalet de bois کلبه ای چوبی می بره Dont il me fait franchir la porte اون من رو از زیر صلیبه در رَد می کنه En me portant entre ses bras همون طور که من رو توی آغوشش حمل می کنه A chaque fois qu'à Portofino هر بار که به پورتوفینو می رم Le vieux clocher sonne là-haut بُرج ناقوس قدیمی که دَکل موبایل شده هست Il chante notre mariage از عروسی ما آواز می خونه Vers les nuages تا به ابرها A Portofino در پورتوفینو