به گزارش«سم لیور برد»؛ امشب لیورپول در آنفیلد باری دیگر میزبان اتلتیکو خواهد بود. این بازی در آنفیلد یادآور بازی معروف در مرحله یک هشتم نهایی فصل ٢٠١٩/٢٠٢٠ است که اتلتیکومادرید به اولین تیمی بدل شد که لیورپول را پس از دو فصل متوالی در آنفیلد شکست می‌دهد. قرمز‌ها در بازی رفت امسال در واندا متروپولیتانو انتقام آن دیدار را گرفتند.

اتلتیکومادرید امشب به مصاف لیورپولی می‌رود که فصل را خیلی خوب شروع کرده و نتایج تقریبا باورنکردنی از جمله برد ۵ بر صفر مقابل رقیب سنتی‌شان، منچستریونایتد، را کسب کرده؛ حال آنکه تیم دوم شهر مادرید به عنوان مدافع عنوان قهرمانی لالیگا فصل سینوس واری را تا به حال داشته و در همین چند وقت اخیر با رئال سوسیداد مساوی کردند. دیگو سیمئونه می‌خواهد با دست پر از بندر لیورپول بازگردد و شانس خود برای عبور از مرحله گروهی را افزایش دهد و انگیزه فراوانی دارد، بنابراین این بازی بسیار بازی جذابی خواهد شد.

در پست‌های ذیل، ما به بررسی و آنالیز تاکتیکی دو تیم در بازی‌های اخیر خواهیم پرداخت و تقریبا پیش‌بینی می‌کنیم که چه تغییراتی ممکن است در برنامه‌ها و سیستم‌های دو تیم ایجاد شود:

꧁꧁꧂꧁꧂꧁꧁꧂꧂

انعطاف‌پذیری پست‌های بازیکنان لیورپول:

لیورپول در این فصل لیگ برتر موفق به زدن ٢٧ گل و در چمیپونزلیگ موفق به زدن ١١ گل در تنها ٣ بازی، آن هم در حضور تیم‌هایی همچون میلان، پورتو و اتلتیکومادرید شده است؛ یکی از دلایل اصلی این موضوع تغییرات جزئی در پست و موقعیت بازیکنان در زمین بازیست؛ کلوپ با سیستم ٣-٣-۴، فیرمینو را بار دیگر به عنوان نه کاذب به کار گرفته، فیرمینویی که اخیرا به فرم خوب بازگشته است و که یکی از نکات آشکار برد ٣-٢ قبلی بود.

صلاح و مانه نسبت به فیرمینو به طور معمول کمی بالاتر بازی می‌کنند و از یکدیگر فاصله دارند، درحالی‌که فیرمینو با عقب آمدن برتری عددی ۴ در برابر ٣ در خط هافبک ایجاد می‌کند، با اینکار او کاملا فضا را برای تحرک صلاح و مانه باز می‌کند و می‌تواند آن‌ها را به عنوان مهاجم تغذیه کند.

꧁꧁꧁꧁꧁꧂꧂꧂꧂꧂

سیمئونه در بازی قبل تیمش را ٢-۵-٣ چید تا در فاز هجومی عملکرد بهتری داشته باشد اما این تصمیم باعث شد در فاز تدافعی کمی آسیب ببینند. هنگام ضد حملات اتلتیکو، لیورپول سعی میکرد مقابل ٢ مهاجم تیم مادرید، برتری عددی ٣ در برابر ٢ ایجاد کند که با بازگشت میلنر یا رابرتسون میسر می‌شد.

میلنر خود هم تجربه بازی در پست هافبک چپ و هم دفاع چپ را دارد می‌تواند در لحظاتی که روبو خیلی جلو رفته و نفوذ کرده، به خط دفاع کمک کند.

꧁꧁꧂꧁꧁꧂꧁꧂꧂꧂

فیرمینو در این صحنه نیز به عقب باز گشته است و به تیم کمک می‌کند تا در خط هافبک برتری داشته باشد و توپ را دریافت کرده و به خطوط بالاتر منتقل کند. با این شیوه بازی اتلتیکو به سختی می‌تواند لیورپول را پرس کند.

꧁꧁꧁꧁꧁꧁꧂꧂꧂꧂꧂

در این صحنه دوباره فیرمینو با حرکتی زیرکانه به عقب بازگشته و بازیکن اتلتیکو را وادار کرده که او را مارک کند. با این حرکت آرنولد آزادانه می‌تواند پاس را از هندرسون دریافت کند بدون اینکه کسی مزاحمش شود.

لمار که چاره‌ای جز پرس کردن هندرسون صاحب توپ ندارد، در این فضا برتری ٢ در برابر ١ ایجاد شده و هندو به راحتی به آرنولد پاس می‌دهد.

꧁꧁꧂꧁꧁꧁꧁꧂꧂꧂꧂

 

یکی از نکات کلیدی دیگر در سیستم کلوپ، نقش ویژه الکساندر آرنولد است. آرنولد دیگر فقط در فضاهای راست حرکت نمی‌کند و نقش آزادانه‌تری نسبت به فصل گذشته دارد. فضای راست زمین از مناطق کلیدی برنامه‌های کلوپ است، آرنولد تقریبا نقش دیبروینه در سیتی پپ را ایفا می‌کند و بیشتر اوقات از نیم فضای راست به داخل زمین حرکت کرده و به فکر سانتر یا بازیسازی از میانه‌های زمین است.

꧁꧁꧁꧁꧁꧁꧂꧂꧂꧂꧂

آیا برای بازی امشب سیمئونه سیستم خود را تغییر خواهد داد؟

سیمئونه از زمانی که به اتلتیکو آمده تغییرات زیادی در ترکیب تیم خود اتخاذ کرده است. مخصوصا بازه بین سال‌های ٢٠١٧ تا ٢٠١٩ که او بازیکنان کلیدی خود همچون کاستا و گریزمان را از دست داد و دیگر نمی‌توانست از سیستم ٢-۴-۴ استفاده کند. فصل پیش اتلتیکو با سیستم ٢-١-۴-٣ بازی می‌کرد و توانست قهرمان اسپانیا شود، که در آن سوارز، کوریا و فلیکس نقش کلیدی داشتند. اما اکنون با بازگشت آنتوان گریزمان دست به تغییر سیستم خود زده است.

سیمئونه اکنون در تلاش است برای سیستم خود یک بالانس پیدا کند تا بتواند سه یا حداقل دو نفر از آن‌ها را بازی دهد. مسئله اصلی اینجاست که لیورپول در بازی قبل چطور با سیستم ٢-۵-٣ اتلتیکو بازی کرد. در سیستم ٢-۵-٣، اتلتیکو هیچ وینگری برای پرس کردن فولبک‌های لیورپول ندارد. از طرفی اگر این وظیفه به مدافعان کناری مادرید محول شود، زمانی که فولبک‌های حریف عقب بازی می‌کنند بایستی مسافت زیادی برای پرس کردن آن‌ها طی کنند. پس این وظیفه به هافبک‌ها سپرده شد.

اما با این کار، برای اتلتیکو مشکل دیگری بوجود آمد. هنگامی که هافبک‌های اتلیکومادرید مشغول به پرس کردن فولبک‌های لیورپول شدند، بازیکنی مثل مانه در فضای خالی شده کمی به عقب باز می‌گشت و وینگ بک اتلتیکو که او را مارک کرده بود را نیز به دنبال خود می‌کشاند و در این صحنه با یک پاس یک و دو بین فولبک و مهاجم، راحت حمله لیورپول را پیش می‌برد.

꧁꧁꧁꧁꧁꧁꧂꧂꧂꧂꧂

مشکل دیگری که اتلتیکومادرید داشت این بود که هافبک‌های این تیم بایستی فضا‌های عرضی زمین را هم پوشش می‌دادند که با این فرم کار بسیار سختی بود. در این صحنه می‌بینید که ٣ هافبک اتلتیکو برای پوشش فضای سمت چپ زمین به چپ رفته با اینکه در سمت راست زمین، آرنولد کامل رها شده است و در کنار کیتا و صلاح، برتری عددی ٣ در برابر ١ مقابل لودی ایجاد کرده‌اند.

علاوه بر این آگاهی محیطی قرمزها واقعا فوق‌العاده است، مانند میلنر، همانطور که مشخص شده او در حال نفوذ در فضای خالی سمت چپ زمین است.

꧁꧁꧂꧁꧁꧂꧁꧂꧂꧂

کنترل حرکات و جابه‌جایی‌های حساب شده بازیکنان لیورپول در میانه زمین کار بسیار سختی برای اتلتیکو بود. بازیکنان لیورپول با جابه‌جایی های مداوم باعث خالی شدن موقتی فضا‌های کاور شده توسط هافبک‌های اتلتیکو می‌شدند؛ مخصوصا کوکه، که چندین بار از جریان بازی خارج می‌شد.

در این صحنه می‌بینیم که آرنولد شروع به حرکت در فضای ایجاد شده در میانه زمین می‌کند در حالی‌که میلنر با حرکت خود در حال تلاش برای خارج کردن کوکه از آن موقعیت است.

꧁꧁꧁꧂꧁꧁꧂꧂꧂꧂

اصرار سیمئونه بر به کارگیری کوکه به عنوان هافبک میانی تاکنون خیلی جواب نداده است، حتی در بازی قبلی اتلیکومادرید مقابل سوسیداد که ار سیستم ٣‌-٣-۴ استفاده کرد نیز به نتیجه‌ای که انتظار داشت نرسید.

در آن بازی خارج شدن از فضاها و پرس‌های بیش از حد بی مورد، زیاد از کوکه دیده شد. مثلا در صحنه بالا داوید سیلوا خیلی راحت در فضای بسیار خالی جلوی خط دفاعی اتلتیکو که توسط کوکه خالی شده، با یک پاس بلند از دروازه‌بان، صاحب توپ شده و حرکت می‌کند.

تنها کاری که بایستی بازیکنان حریف بکنند این است که با جابه‌جایی خود، و پاس‌های گاها تک ضرب کوکه را از موقعیت خود خارج و در فضای خالی ایجاد شده حمله را از سر بگیرند.

꧁꧁꧁꧁꧁꧂꧁꧂꧂꧂꧂

اتلتیکو در سیستم ٣-٣-۴ در بازی قبلی خود به خوبی از مالکیت توپ استفاده نکرد. در این سیستم انعطاف‌پذیری بالا و جابه‌جایی‌های مداوم بازیکنان در موقعیت‌ها و فضاهای مختلف، نقش کلیدی ایفا می‌کند که در اتلتیکو مشاهده نشد.

شما در این صحنه می‌بینید که بازیکنان اتلتیکو به دو دسته مجزا در دو طرف زمین تقسیم شده و هیچ رابطی میان این دو وجود ندارد. بازیکنان حریف به راحتی با پرس آن‌ها توپ را پس می‌گیرند.

꧁꧁꧁꧂꧁꧁꧂꧂꧂꧂

دو مهاجم اتلتیکومادرید در بازی قبلی مقابل لیورپول یعنی گریزمان و فلیکس ترجیح می‌دادند که نیم فضا‌ها را فقط کاور کنند و اشغال فضاهای عقب زمین به عهده دیگر بازیکنان تیم باشد. به همین دلیل سیستم دو مهاجمه برای سیمئونه بهترین سیستم است، مانند این صحنه که فلیکس پس از دریافت توپ و چرخش، با مهارتی مثال زدنی توپ را به جلو برد و با یک پاس خوب گریزمان را صاحب موقعیت کرد و در نهایت تیم به گل رسید.

البته از آن‌جایی که در بازی امشب سیمئونه بازیکنان فرانسوی خود را در اختیار نخواهد داشت و سوارز بازی خواهد کرد، کمی پویایی تیم تغییر می‌کند اما برنامه اصلی همین است.

꧁꧁꧁꧁꧂꧁꧂꧂꧂꧂

اتلتیکو در بازی قبل لحظاتی سیستم خود را به ٢-۴-۴ تغییر می‌داد که همین باعث میشد به خوبی فضاها پوشش داده شوند. در این سیستم هافبک‌ها، مدافعان کناری لیورپول را با خیالی آسوده پرس می‌کردند. اما در اینجا اگر قرمزها توپ را به میانه زمین می‌بردند، از آنجایی که فیرمینو به عقب باز می‌گشت، میتوانست برای اتلتیکو مادرید خطرساز باشد که البته سعی میکردند که با پرس سنگین در جناح زمین، بازیکنان لیورپول را وادار به از دست دادن توپ کنند.

 این سیستم نیز می‌تواند توجه سیمئونه را به خود جلب کند جایی که خط حمله دو نفره خود را نیز حفظ خواهد کرد.

سیمئونه امشب کار بسیار سختی در آنفیلد خواهد داشت، اما چیزی که مشخص است جذاب بودن این بازیست.

[Total Football] ꧁꧁꧂꧁꧁꧁꧂꧂꧂꧂