باشگاه بایرن با خیلی از تیماهای دنیا رقابت دارد اما جنگ اصلی آن با کدام تیم است؟
شاید در فیلم ها و مستندها فهمیده باشید که دشمن زنبور ها خرس ها هستند. عسلی که مدتها زمان میبرد تا توسط زنبورها ساخته شود در یک آن غذای خرس ها می شود در رقابت مشهور به نام درکلاسیکر دو باشگاه چهره آلمانی به مصاف هم می روند. از قضا خرس و زنبور به ترتیب نماد باشگاه های بایرن مونیخ و دورتموند هستند.
این دو تیم علارغم این که سالانه بارها این رقابت بزرگ را برگذار می کنند اما بین هواداران آنها جنگی همچون هواداران لیوپول منچستریونایتد،بارسلونا و رئال مادرید،یوونتوس و اینتر؛دیده نمی شود.
دشمن دیرینه باشگاه بوروسیا دورتموند باشگاه شالکه است که نبرد دربی روهر را برگذار می کنند که متاسفانه باشگاه شالکه فصل قبل به بوندسلیگای ۲سقوط کرد
اما تکلیف باشگاه بایرن چه می شود؟هواداران آنها با خیلی از تیم ها همچون رئال مادرید،بارسلونا،منچستریونایتد،آث میلان،لیورپول و ...در خارج آلمان و با بوروسیا دورتموند و مونشن گلادباخ و ... رقابت خوبی دارند اما دشمن نیستند
برای پیدا کردن پاسخ دشمن آنها بیایید به چراغ های آبی رنگی که سالها خاموس است بپردازیم
برای جام جهانی ۲۰۰۶که قرار بود در کشور آلمان برگذار شود تصمیم گرفته شد ورزشگاه آلیانز ارنا در شهرمونیخ ساخته شود، ساختمان ورزشگاه طوری است که شما در مواقع بازی های تیم بایرن این ورزشگاه را به رنگ قرمز می بینید یه گوله آتش بزرگ که چشم هارا مخصوصا از آسمان مجذوب خود می کند.
آلیانز ارنا دارای دیواره های بیرون شفافی است که پشت آن چراغ هایی تعبیه شده که با روشن شدن خود ورزشگاه را به رنگ قرمز در می آورند.
اما کنار لامپ های قرمز لامپ های آبی رنگی هم وجود دارد که کمتر کسی آنها را دیده است
آلیانز ارنا قرار بود همچون ورزشگاه دو تیم میلان و اینتر به هر دو باشگاه بایرن و مونیخ ۱۸۶۰ تعلق داشته باشد؛اما به دلیل سقوط مونیخ ۱۸۶۰ رقیب اصلی و دشمن باواریایی ها این ورزشگاه مدت هاست که رنگ طرح های موزاییکی آبی رنگ را ندیده است.
هواداران مونیخ ۱۸۶۰ را میتوان بازنده ترین دشمن تاریخ دانست آنها به وضع رسیده اند که مجبورند با تیم آکادمی بایرن مونیخ معروف به بایرن مونیخ ۲ در دسته های پایین تر آلمان رقابت کنند و کری بخوانند و به Grunwalder Stadion تغییر مکان دهند ورزشگاهی که کلا ۱۵۰۰۰نفر گنجایش دارد
حال شما بگویید آیا ما باز هم روزی دربی مونیخ را طوری خواهیم دید که بایرن در شهر خود بازی کند اما احساس غریبی داشته باشد
