ژاوی می گوید می خواسته در پایان روزهای فوتبالش بارسلونا را ترک کند اما انریکه او را متقاعد به ماندن کرده است.
به گزارش طرفداری و به نقل از مارکا، ژاوی هرناندز این روزها با برگشت به بارسلونا در کسوت سرمربی بارسلونا، چهره محبوب رسانه های کشور اسپانیا است و در برنامه های متفاوتی حاضر می شود و در مورد مسائل مختلف صحبت می کند. ژاوی این بار در برنامه صدای مربیان حاضر شده است و در مورد مسائلی نظیر دید فوتبالی اش، تاثیر مربیان سابقش روی او و... صحبت کرده است. صحبت های او را در ادامه می خوانید:
در مورد یوهان کرایوف
کرایوف سال ها پیش به من گفت ببین ژاوی برای یک فوتبالیست نزدیک ترین چیز باید تمرین کردن باشد. حق با یوهان بود نزدیک ترین چیز به یک فوتبالیست باید تمرینات باشد.
در مورد فرانک رایکارد
در مورد فرانک می تواند خصوصیات خوب زیادی بگویم اما یک خصوصیت او برای من بالاتر از بقیه قرار می گیرد. انسانیت او. می توانستید ببینید او فردی بسیار احساساتی است و می توانم او از از این لحاظ با ویسنته دل بوسکه در تیم ملی اسپانیا مقایسه کنم. فرانک در عین حال فردی بسیار رک بود و گاهی اوقات انتظارات زیادی از ما داشت همیشه فرد خوبی محسوب می شد. خوب با بازیکنان کنار می آمد و در نهایت وقتی می بینید مربی خوبی دارید این موضوع باعث اتحاد و تقویت تیم می شود. وقتی تیم شرایط خوبی نداشت، همه بازیکنان می خواستند با تمام وجود تلاش کنند. نه به خاطر تیم بلکه به خاطر این که می خواستند فرانک در تیم بماند. فرانک می دانست یک گروه از بازیکنان بزرگ نظیر دکو، رونالدینیو، اتوئو و مارکز را چطور مدیریت کند. در مجموع اداره کردن رختکن یک تیم بزرگ کار آسانی نیست ولی رایکارد می دانست چطور شرایط را به طور بسیار عادی مدیریت کند.
در مورد پپ گواردیولا
باشگاه در مورد استخدام پپ تصمیم درستی گرفت. گواردیولا در قامت بازیکن و مربی شبیه هم است. انتظارات زیادی از خودش دارد و بسیار سخت کوش است. در آن مقطع مطمئن نبودم در بارسا می مانم یا نه زیرا از ماه ها قبل به گوشم رسیده بود که تکسیکی بگیریستین، مدیر ورزشی تیم مرا نمی خواهد و دنبال فروش من است. اولین باری که با پپ صحبت کردم، از او پرسیدم چه نقشی برای من در تیم در نظر گرفته است و آیا نقش مهمی در تیمش دارم یا نه. او خیلی رک به من گفت: نمی توانم تیم را بدون تو تصور کنم. آنجا بود که همه مشکلات برطرف شد. از آنجا به بعد تمرکزم روی بارسا بود. هیچوقت نمی خواستم بارسا را ترک کنم ولی بعد از صحبت های پپ دیگر اصلا نمی خواستم از نیوکمپ بروم. دیدن درخشش پدرو و سرخیو بوسکتس، بازیکنانی که تا به حال در لالیگا بازی نکرده بودند برایمان تعجب آور بود اما پپ از قبل می دانست آنها توانایی بازی در این سطح را دارند و در مورد حضور آنها در تیم اصلی به هیچ عنوان تردید نداشت. با وجود این که شروعی معمولی با پپ داشتیم اما می توانستم حس کنم که این تیم کارهای مهمی انجام خواهد داد. ویژه ترین لحظه من در کنار پپ فینال لیگ قهرمانان بود که در سال 2009 دو بر صفر در رم مقابل منچستریونایتد پیروز شدیم.
در مورد لوئیز انریکه و جدایی از بارسلونا
قبل از شروع آن فصل تصمیمم را برای جدایی از بارسلونا گرفته بودم. به همین خاطر موضوع را با بارتومئو، زوبی زارتا و انریکه در میان گذاشتم اما انریکه مرا قانع کرد تا پایان فصل بمانم. در حقیقت او به خاطر صادق بودن توانست نظر مرا جلب کند زیرا به من توضیح داد که تیم به مشکل خواهد خورد و همچنین گفت در تمام مسابقات بازی نخواهم کرد. در نهایت سالی فوق العاده داشتیم و توانستم با شرایط خوبی از هواداران خداحافظی کنم و به عنوان کاپیتان تمام جام های قهرمانی را بالا بردم.