باید عالی باشی تا شانس بهت رو کنه. تیم کیروش ۹۰ دقیقه جلوی قهرمان قاره افریقا دروازهشو بسته نگه داشت تا دقیقه ۹۳ گل به خودی زدند و ایران بازی رو برد. بدون اون ۹۰ دقیقه مقاومت و مثلا وقتی نتیجه ۲-۰ به نفع مراکش باشه حتی گل به خودی دقیقه ۹۰ مراکش هم هیچ فایده ای برای ایران نداشت.
اگر مث جامجهانی ۲۰۰۶ جلوی مکزیک ۳-۱ عقب باشی چه شانسی بهت رو میکنه؟ باید خودتم شرایط استفاده از شانس روبرای خودت مهیا کرده باشی. ضمنا گیرم پنالتی ایران جلوی پرتغال پنالتی نبود. پنالتیای که در جام جهانی ۲۰۱۴ روی دژاگه گرفته نشد رو چی میگی؟ سال ۲۰۱۴ با بدشانسی به ارژانتین باختیم و ۲۰۱۸ با خوش شانسی مراکش رو بردیم. همیشه که یه تیم خوش شانسی نمیاره. نهایتا تعادل ایجاد میشه. منتها شرایط استفاده از شانس رو باید برای خودت مهیا کرده باشی. فرض کن من یه ادم علاف بیکار مسن و معتاد هستم، یهو یه دختر زیبا سر راهم ظاهر میشه که عاشقش میشم و از شانس من اون دختر بدون اینکه تمام واقیعت رو درباره من بدونه عاشقم میشه(عاشق ظاهرم). خب من قبلا شرایط استفاده از این شانس رو برای خودم فراهم نکردم و احتمالا اون دختر رو از دست میدم. چون قبل از این آشنایی، اونقدر خودمو توانمند نکردم که بتونم یه زندگی دو نفره رو اداره و تامین مالی کنم.
برای استفاده از «شانس» باید «شرایط استفاده از شانس» رو برای خودتون فراهم کرده باشین.
تیم کیروش بدشانسی اورد که توپ طارمی جلوی پرتغال گل نشد و ایران نتونست به عنوان تیم اول گروه صعود کنه. منتها اینکه گل شدن توپ طارمی منجر به کلی اتفاق خوب بشه ایران باید در دو بازی قبلی و همینطور ۹۰ دقیقه بازی با پرتغال کمنقص ظاهر میشد. (که شد)
فقط توپ طارمی گل نشد. اتفاقا کفه ترازو به سمت بدشانسی های کیروش بوده نه خوش شانسی ها! اگر برایند قضیه رو در این ۸ سال حساب کنیم.
خلاصه مطلب اینه که «برای برنده شدن در بانک، اول باید در اون بانک حساب باز کنی!»