اگر طرفدار تیم ملی انگلستان هستید لطفا این مطلب را نخوانید!
|
گلوی پاره شده. سنتجرجهای خیس از اشک. بطریهای شکسته. کاغذهای پاره پاره. زمین لزج. آسمان تاریک. سرهای در گریبان. ترس از شب تبزدهی تابستانی که هیچگاه صبح نمیشود. ترس از آن دورترین 11 متر دنیا تا خط دروازه. آن طرفدار انگلیسی راست میگفت: "طرفدار انگلیس بودن، ترسناک است.... " |
ریشههای نفرت ( بی دلیل یا با دلیل) از ملکه الیزابت و عمه جان ویکتوریا و کلیشهی دایی جان ناپلئونی "کار انگلیسیهاست" و دوست نداشتن چشم آبیها و استعمارپیر و... بماند برای اهلش.
فوتبال، پناهگاهی برای فرار از حقیقت تلخ زندگی ماست. از یاد بردن شکستها. ما در مستطیل سبز یک زندگی را برای خود انتخاب میکنیم. زندگی که در دنیای واقعی به آن نرسیدیم. آرزوهای اسیر در چنگال حاکمان جامعه و دست تقدیر روزگار. تیم ما، تبلور زندگی ما در رویاهاست... آنچه میخواستیم بشود...
ما طرفداری برزیل میشویم؛ ما بچه های زمین خاکی. بچه های فقیر خانههای کوچک. روستانشینان. به ستوه آمده از تماشای همیشهی فقر و زشتی. عاصی از نگاه تحقیرآمیز پولدارها. ما رویایمان را در رنگ طلایی میجوییم. جایی که بدرخشد. برخلاف تکه آشغالهای اطرافمان. کسی که بدون دغدغه لبخند بزند و دریبل کند . ما عشق برزیل ها. راستی در این روزگار زباله گردها هم فوتبال نگاه میکنند؟ راستی کسی هنوز هم طرفدار برزیل میشود؟
ما طرفدار آلمان میشویم؛ ما مردم اسیر بی ثباتی. بی برنامگی. زندگی در جامعهی آشفته، هرج و مرج، هر روز یک حاکم تازه، یک جریان سیاسی جدید. بدون طرح نو. تکراری. منفعل. شکست خورده. ما به سراغ آن عقاب مغرور میرویم. طرفداری از آنها که با نظم به تورنمنتها میآیند. با برنامه. با ثبات. برخاستن پس از شکست. مردان خونسردی که در پنالتی شکست نمیخورند. مردان موطلایی ژرمن. ما طرفداران آلمان...
ما طرفدار ایتالیا میشویم به خاطر درامایی که با پیروزی همراه است. پیروزی از کوتاهترین راه. پیروزی به هر روشی... ما عاشق ستارگان آرژانتینی میشویم که یک تنه بار تیم را به دوش میکشند، ما عاشقان مدرنیته ی بیرحم اسپانیایی میشویم، اما.... ما بازندگان زندگی، هیچ گاه تاب شکست در فوتبال را نداریم. ما پس از تحمل روزهای پر مرارت، شبها در زمین فوتبال بیصبرانه به دنبال جام میگردیم. نه؛ تحمل جام نبردن انگلستان، کار ما نیست. ما بازندگان همیشه در قمارهای زندگی، حوصلهی شکست در پنالتیها را نداریم.
ما فراریان از گذشته خود، هیچگاه نمیخواهیم به تاریخ فوتبال سر بزنیم، به سرزمین مبدعان و مالکان بازی در قرن نوزدهم، به نبردهای ماندگاری که در تقویم فیفا جایی ندارند، نبرد هایبری و برتری انگلیس برابر ایتالیای قهرمان جهان، برزیلی ترین گل جان بارنز برابر تیم ملی برزیل در دهه 80، تورنمنت بینظیر home nations و داستانهای بی پایان چهار کشور خانه فوتبال در بریتانیا....
ما طرفدار انگلیس نمیشویم زیرا از حقیقت میترسیم... حقیقت ترسناک در آینه ...
