تیم منتخب تاریخ دربی دلامادونینا؛پرستاره و درخشان

دروزاه بان:والتر زنگا

قبل از آنکه فیلم مردعنکبوتی به رو روی پرده خای سینما برود این والتر زنگا بود که با این لقب میدرخشید.

همگان زنگا را بیشتر با رکورد منحصر به فرد کسب ۳ عنوان بهترین دروازه بان جهان به صورت متوالی میشناسند.

زنگا یک دروازه بان کامل بود؛جهش های فوقالعاده ای داشت، در بازیخوانی حرفه ای بود دروازه بانی با ثبات و در عین حال بسیار سریع و چالاک بود.

او ۱۳ فصل پیراهن نرآتزوری را بر تن کرد که حاصل آن ۲ اسکودتو و ۲ جام یوفا بود.جام یوفایی که در آن زمان از اهمیت ویژه ای برخوردار بود.

زنگا در زمینه ملی نیز خوش درخشید و با انجام بیش از ۵۰ بازی توانست رکورد های فوقالعاده ای از جمله بیشترین دقایق بسته نگه داشتن دروزاه در تاریخ را ثبت کند.

دفاع چپ:جاچینتو فاکتی

هیچکس مانند جاچینتو فاکتی، "بازیکن اینتر بودن" را تعریف نکرد. مدافع چپ ایتالیایی هم در "گرانده اینتر" با هلنیو هررا کار کرد و ۴ اسکودتو، 2 لیگ قهرمانان، یک کوپا ایتالیا و دو جام بین قاره ای کسب کرد. او ۶۳۴ بار پیراهن آبی و مشکی بر تن کرد و به عنوان یک مدافع چپ، ۷۵ گل به ثمر رساند. فاکتی هم یک مرد تک باشگاهی بود. در سال ۲۰۰۶ اینتر تصمیم گرفت پیراهن شماره 3 او را بازنشسته کند. او در سال ۲۰۰۶ پس از مدت ها مبارزه با سرطان پانکراس، در ۶۴ سالگی درگذشت.

دفاع میانی:پاعولو مالدینی

پسر چزاره مالدینی، که مانند پدرش توانست نام خود را در تاریخ میلان ثبت کند.او حاصل آکادمی میلان بود که از تیم های پایه به تیم اصلی راه یافت و تا آخر به دیاولو وفادار ماند.مرد تک باشگاهی میلان نمونه بارز یک بازیکن کامل بود.

خوب تکل میزد، مهارت های دفاعی خیره کننده ای داشت،سریع بود و با پا به توپ خوبش همواره در حمله موثر ظاهر میشد.او در میلان به همه افتخارات ممکن از جمله ۵ لیگ قهرمانان اروپا دست یافت و توانست نام خود را به عنوان یکی از بهترین مدافعان تاریخ فوتبال ثبت کند.

گفتنیست مالدینی از دیدگاه ۱۴۴ کارشناس و خبرنگار خبره فرانس فوتبال، به عنوان بهترین مدافع چپ تاریخ انتخاب شد.

مدافع سوییپر:فرانکو بارسی

مرد طلایی روز های سیاه و سفید روسونری را میتوان در ضمرهبهترین های این پستدر طول تاریخ قرار داد.بازیکنی که پس از پیوستن به میلان تا آخر به آنها وفادار ماند و تبدیل به یکی از نماد های دیاولو شد.

بارزی را میتوان یکی از باهوش ترین بازیکن های تاریخ دانست، او افزون بر اینکه سریع بود  و تکل های خوبی میزد،از قدرت بازیخوانی و بازی سازی بالایی نیز برخوردار بود که همه این ویژگی ها او را به مدافعی تکرا نشدنی تبدیل کرده بود.او نیز به مانند مالدینی با میلان بههمه افتخارات ممکن رسید و توانست به یکی از پرافتخار ترین های این پست تبدیل شود.

مدافع میانی:جوزپه برگومی

اگر تاکنون با "عمو" صحبت کرده باشید، می فهمید که چرا او یک رهبر تمام عیار بود؛ یک جنتلمن آرام و کاریزماتیک. برگومی مرد تک باشگاهی است و بیش از ۵۰۰ بازی در سری آ برای اینتر انجام داد. وی در جوانی،  در زمان قهرمانی با ایتالیا در جام جهانی ۱۹۸۲، سبیل جذابی داشت و به همین دلیل در ایتالیا به او "Lo Zio" یا "عمو" می گفتند. او با اینتر 3 جام یوفا، یک اسکودتو، یک کوپا ایتالیا و یک سوپرکاپ ایتالیا کسب کرد.

مدافع راست:خاویر زانتی

اگر چه کافو افسانه ای میتوانست گزینه بهتری برای این پست باشد، اما به دلیل سابقه بیشتر الکاپیتانو و همچنین قرار داشتن اوج وی در شهر میلان، زانتی رو به کافو ترجیح دادیم.ال کاپیتانو". خاویر زانتی "آقای اینتر" است. او یادآور حرفه ای گری گرانده اینتر در سال های دور بود و نشان می داد که هر بازیکن چگونه باید خادم باشگاه باشد. در زمین فوتبال هیچکس استقامت "تراکتور" را نداشت و او را همیشه به عنوان کاپیتان اینتر در سه گانه ۲۰۱۰ به یاد خواهیم آورد. خاویر زانتی با ۶۱۵ بازی در سری آ، رکورددار تعداد بازی یک بازیکن خارجی در ایتالیا است. او همچنین با ۸۵۸ بازی برای اینتر، رکورددار تعداد بازی در تاریخ نراتزوری است. زانتی ۱۶ جام بزرگ با اینتر کسب کرد. وی بازیکنی چند پسته بود که علاوه بر دفاع راست، در دفاع چپ و هافبک هم به میدان می رفت. اینتر پیراهن شماره ۴ او را بازنشسته کرد و پیشنهاد پست نائب رئیس به او داد.

هافبک دفاعی:لوتار ماتیوس

یک بازیکن همه کاره؛ خشونت و استحکام همراه با تکنیک، رهبری و کاریزما؛ شما باید امیدوار باشید ۱۱ لوتار ماتئوس برای ۱۱ پست خود در فوتبال داشته باشید. ماتئوس در حالی که بازیکن اینتر بود، پس از قهرمانی با آلمان در جام جهانی ۱۹۹۰، توپ طلا کسب کرد. دیگو مارادونا گفته بود ماتئوس سخت ترین حریفی بوده که با او مواجه شده است. اسطوره آلمانی ۱۱۵ بازی در سری آ انجام داد، ۴۰ گل به ثمر رساند و آن زمانی بود که نراتزوری با جووانی تراپاتونی در حال تولد دوباره بود. لوتار ماتئوس در سال ۱۹۸۹ اسکودتو کسب کرد و در سال ۱۹۹۱ نیز جام یوفا را با اینتر بالای سر برد. وی همچنین در سال ۱۹۸۹ سوپرکاپ ایتالیا را کسب کرد. واقعا تاسف آور بود که دوران حضور او در ایتالیا بیشتر از این 

هافبک تهاجمی:جیانی ریورا

اگر بدانید که او اولین ایتالیایی فاتح توپ طلا بود، آسان است که بفهمید چقدر باکلاس بازی میکرد.مرد تک باشگاهی روسونری را میتوان کاکا دهه شصت دانست.کسی که با تکنیک خیره کننده، قدرت پاسوری بالا و خونسردی فوقالعاده اش توانایی فرو ریختن هر خط دفاعی را داشت.ریورا یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ ایتالیاست که با تیم ملی و باشگاهی به همه افتخارات ممکن رسید، و توانست به یکی از بهترین های تاریخ در پست خود تبدیل شود.

هافبک تهاجمی:ساندرو ماتزولا

پسر والنتینو ماتزولای افسانه ای که به طوری تراژیک در فاجعه سوپرگا همراه با تیم "گرانده تورینو" درگذشت. ساندرو هم راه پدرش را در پیش گرفت و یکی از بزرگان ایتالیا شد. ماتزولا هم دیگر مرد تک باشگاهی تاریخ اینتر است و ۱۷ سال در این باشگاه حضور داشت و در ۴۱۷ بازی، ۱۱۷ گل به ثمر رساند. ماتزولا هافبکی جنگنده با قدرت دریبلینگ و تمام کنندگی فوقالعاده بالا بود، که این ویژگی ها او را به بازیکنی منحصر به فرد تبدیل کرده بود . او با اینتر میلان به یکی از افسانه های فوتبال ایتالیا تبدیل شد و  توانست به همه افتخارات و عناوین ممکن از جمله ۲ جام چمپیونز لیگ که به صورت متوالی به دست آمد برسد.

مهاجم سایه :مارکو فان باستن

فان باستن ، بازیکن سال های دور آژاکس و میلان است که موفق به کسب ۳ توپ طلا شده است و از این نظر فقط پایین تر از مسی و رونالدو و همتراز با بزرگانی همچون پلاتینی و یوهان کرویف قرار میگیرد.بسیاری از کارشناسان او را یکی از ده بازیکن برتر تاریخ میدانند.

مرد خوش تکنیک و گلزن روسونری که در دوران حضورش  در این تیم متحمل مصدومیت های بزرگی شد، توانست با درخشش با پیراهن این تیم به یکی از بزرگ ترین ستاره های تاریخ فوتبال میلان و جهان تبدیل شود.

مهاجم هدف:جوزپه مه آتزا

وقتی اینتر و میلان در استادیومی به نام شما بازی می کنند، مطمئن می شوید که کاری جاودانه انجام داده اید. جوزپه مه آتزا بین ۱۹۲۷ تا ۱۹۴۰ و دوباره در فصل ۱۹۴۶ برای اینتر بازی کرد و خیلی ها او را به عنوان بهترین گلزن تاریخ ایتالیا به حساب می آورند. مه آتزا در ۳۶۵ بازی در لیگ، ۲۴۲ گل به ثمر رساند و سه اسکودتو و یک کوپا ایتالیا کسب کرد. اتفاقات خارج از زمین مه آتزا هم مانند اتفاقات داخل زمین او پر سر و صدا بود و همواره توسط ایتالیایی ها دنبال می شد اما این باعث نمی شود که نگوییم او یکی از بهترین بازیکنان تاریخ است.