مهم نیست چه فکر می‌کنیم؛ چرایی‌اش را بررسی می‌کنیم؛ یا هر چیز دیگری! مهم شیوه استفاده است! مهم ارزش هنر و هنرمند سازنده‌اش است!

آهنگ "پیش‌درآمد" علی عظیمی در برنامه هم‌رفیق استفاده شده است ولی سازنده‌اش اجازه خواندن در سرزمین خودش را ندارد. پیش‌تر هم آهنگی با ترانه شهیار قنبری استفاده شده بود و اعتراضش بر سر همین بود که خود و ترانه‌هایش در سرزمین خودش ممنوع هستند ولی دست‌مایه ساخت طنز می‌شوند! ‌ می‌دانیم بردن نام برخی از هنرمندان دردسر دارد اما چرا استفاده از کارهای آن‌ها دردسری ندارد؟ حقوق معنوی هنرمند یعنی هویت او و خلقش و به همین راحتی به دلیل وجود یک دستگاه سانسور نادیده گرفته می‌شود و بهانه‌ای برای دوستان که تنها مبهوت این بازی دوسرباخت شوند. شاید روزی آنها هم جلای میهن کنند و کارهایشان به این شکل استفاده شود و نامشان به همین سادگی فراموش یا سانسور شود.  ‌

پی‌نوشت: دوستانی که می‌خواهید بهانه بنویسید تنها یک مطلب را فراموش نکنید!  این که بگوییم همین که از اثر کسی استفاده شده است باعث تبلیغ او و کارش می‌شود به نوعی صحه گذاشتن بر روی سانسور و حذف نام‌ها است. در انتخاب دلایل مخالفتتان کمی دقت کنید. @copy_paste_original