شناخته شدن در جهان؟ سود اقتصادی؟ .... پاسخ‌های رایج برای دلیل میزبانی قطری‌ها. جواب اصلی اما شاید اصلا ارتباطی با اینها نداشته باشد. در جام جهانی با محدودیت‌های الکل و پرچم‌های رنگین کمانی همجنس بازان و نکات پنهان از رفتار دول قطر با کارگران... در جام جهانی که درست یک سال بعد در چنین روزی آغاز خواهد شد. در غرب آسیا... 

همجنس گرایی در قطر غیرقانونی است و قانون سال 2004 برای لواط بین مردان حبس بین یک تا سه سال تعیین کرده است. با این حال قطری‌ها بارها تاکید کرده اند که همه بدون در نظر گرفتن ملیت، جنسیت و گرایش جنسی مورد استقبال قرار خواهند گرفت. آنها همچنین تأکید می‌کنند که ابراز محبت همجنس‌بازان در محافل عمومی جرم نخواهد اما سعی شود تا به فرهنگ سنتی موجود میان مردم قطر احترام گذاشته شود.

کمترین پس‌لرزه‌ی انتخاب آنها، تغییرات در فیفا و وداع با امپراطوری بلاتر و مدیران کهنسال بود. پس لرزه‌های شدیدتر اما ارکان فوتبال و حتی زندگی اجتماعی و فرهنگی انسان را به لرزه در خواهند آورد. روزی که بلاتر با لبخندی سرد نام قطر را از پاکت انتخاب میزبان جام جهانی بیرون آورد و بیانیه‌ی قطری‌ها برای میزبانی جام جهانی صادر شد:

"از طریق توسعه‌ زیرساخت‌ها، آموزش، طرح فوتبال برای توسعه، حمایت از نوآوری‌های منطقه‌ای و تلاش برای بهبود رفاه کارگران، تلاش‌های ما آینده‌ی بهتری را برای قطر، خاورمیانه، آسیا و جهان رقم می‌زند."

پل امان، موسس گروه هواداران لیورپول Kop Outs ک خاطرات سفر به قطر در جام جهانی باشگاه‌های 2019 را اینطور تعریف می‌کند:

قانون قطر بسیار سختگیرانه است اما من و شریکم آزدانه در شهر قدم زدیم، و به موزه رفتیم و شب از بازار دیدن کردیم. در امنیت کامل. البته ما سعی کردیم به فرهنگ مردم احترام بگذاریم و در ملاء عام ابراز محبت نکنیم. اگرچه حتی در مرزی ساید هم این کار را به ندرت انجام می‌دهیم."

 

درباره‌ی مصرف آبجو و الکل فروش این مشروبات صرفا در هتل‌های قطر و با قیمت بالا انجام می‌شود. با این وجود پیش‌بینی می‌شود قطری‌ها مناطقی را برای صرف آبجو با قیمت پایین‌تر تعیین کنند. اگرچه سرو آنها در استادیوم بعید به نظر می‌رسد. در کل به نظر می‌رسد نگرانی‌ جامعه‌ی اروپایی و آمریکایی از برگزاری جام جهانی در کشوری که هنوز هم‌جنس‌گرایی در آن جرم است دغدغه‌ی بدی نیست اما نه به اندازه‌ای که به آن پرداخته می‌شود. در این باره، لااقل درباره‌ی جام جهانی 1966 اطمینان داریم که در انگلستان آن سال هم قانون آزادی همجنسگرایایی وجود نداشته. در حقیقت اهمیت میزبانی برای قطری‌ها چیزی فراتر از اینهاست...

آیا مالکان یکی از ثروتمندترین کشورهای دنیا، به دنبال، پول بیشتر، شهرت بیشتر یا نمایش خود به جهانیان می‌گردند؟ آن هم در حالی که سالهاست نام قطر روی لباس بارسلونا نقش بسته و سه گانه‌ی به دست آمده با مثلث مسی، نیمار سوارز با نام بنیاد قطر روی لباس بلوگرانا پیوند خورده و هر سال کلکسیونی از ستارگان نام آشنای دنیای فوتبال از بکام و بوفون تا نیمار و امباپه و حالا مسی حقوق بگیر مالک قطری پاریسن ژرمن هستند. در حالی که مجموعه شبکه‌های تلویزیونی بین اسپرت قطر، با کیفیت‌ترین و وسیع‌ترین پوشش مسابقات فوتبال و سایر ورزش‌ها را در جهان به عهده دارند. در حالیکه قطر، به عنوان تامین‌کننده‌ی کلیدی گاز به بریتانیا شناخته می‌شود.... آیا برای امیر و شاهزادگان و سیاست پیشگان قطری، چند توییت انتقادی حقوق بشری درباره‌ی مصرف مشروب و همجنسگرایی و مرگ کارگران یا چند لایک بیشتر در صفحات اینستگرام اهمیتی دارد؟ بارنی رونِی در گاردین، به دلیلی فراتر از اینها برای عطش میزبانی قطر در جام جهانی 2022 اشاره می‌کند

نکته‌ی کلیدی اینجاست که قطر، به زبان همسایگان خود صحبت می‌کند نه زبان غرب. کشوری کوچک که در منطقه‌ای با اولویت اول امنیت در جهان احاطه شده. از جنگ‌های میان یمن و سعودی در تا وقایع ایران، عراق، سوریه، افغانستان، اسراییل و ... از کودتا علیه پادشاهان عربی تا شاخ و شانه‌ی کشورهای همسو با ایران و سوریه برای غربی‌ها. در حقیقت جام جهانی قطر، در میان دود سیاه جنگ در غرب آسیا،  بازی رنگ‌ها را به این منطقه می‌آورد. و در میان خفقان کشورهای همسایه، سر و صدای پر شور طرفدارانی از تمام ملت‌های جهان در خاک قطر طنین‌انداز شود. در حقیقت روزی که ستارگان بزرگ فوتبال جهان با پوشیدن دشداشه در افتتاحیه‌ای آمیخته با سنتهای عربی و تکنولوژیهای حیرت انگیز روز دنیا در مقابل تلویزیون ظاهر شوند، قطر با رهایی از سایه‌ی جنگ و کودتا جایگاه کلیدی خود را در منطقه به همسایگان خود اثبات خواهد کرد...