به نظر من که اصلا امکان نداره ،یک مربی ،تیمش در یک بازه زمانی بلند مدت مثل یک فصل ،بتونه بدون خوب بازی کردن ،نتیجه بگیره ،حالا البته این خوب بازی کردن شاید واسه هر کس معنای متفاوتی داشته باشه ،ممکنه از نظر یک نفر خوب بازی کردن ،یعنی بازی مالکانه و با پرس بالا در کل زمان بازی فارغ از نتیجه بازی یا شاید یک نفر بازی دفاعی ،ولی در عین حال با برنامه و داشتن ضد حمله های سریع و برق آسا رو هم خوب بازی کردن بدونه .
به نظرم هر دوی این دو تفکر درست هستند ولی آیا واقعا مربی هایی که در سراسر بازی تیم هاشون بی برنامگی موج میزنه و نه در حمله و نه در دفاع ساختار مناسبی ندارند ،میتونند صرفا با نتیجه گرایی موفق بشوند ؟
شاید واسه دو یا چند بازی موقت با شانس یا خلاقیت فردی بازیکن ها این شیوه جواب بده ولی در درازمدت به نظرم امکان نداره .
به نظرم خوب بازی کردن در فوتبال شاید برای نتیجه گیری شرط کافی نباشه ولی حتما شرط لازم هست .
خلاصه این که از نظر من ما اصلا مربی نتیجه گرا در فوتبال نداریم ،شاید خیلی از مربی هایی که ما ،فکر میکنیم صرفا مربی های نتیجه گرا هستند ،نکاتی در کوچینگشون و تیم هاشون وجود داره که ما اون ها رو نفهمیدیم ،و اون ها هم دارند به یک تعریف دیگر تیم هاشون خوب بازی میکنند.
نمیدونم تونستم منظورم رو برسونم یا نه ،به هر حال شما هم نظرات خودتون رو راجع به درست بودن استفاده از اصطلاح مربیان نتیجه گرا بنویسید .