در جریان برتری 2-0 آاس رم مقابل جنوا در هفته سیزدهم سری آ، فلیکس آفنا جیان مهاجم 18 ساله غنایی مرد اول زمین بود. پس از این بازی ژوزه مورینیو گفتگویی با خبرنگاران داشت.
سرمربی رم در مصاحبه با DAZN گفت:
قبل از بازی به جیان قول دادم در صورت گلزنی، کفش هایی که دوست دارد را برای او بخرم. این کفش ها خیلی گران است و فکر می کنم 800 یورو برای من هزینه دارد. پس از گل اول به سمت من آمد و یادآوری کرد که قولم را فراموش نکنم! فردا صبح اول وقت، زمانی که از خواب بیدار شوم، اولین کاری که می کنم این است که آن کفش را بخرم. باید آن را بخرم و سپس به تمرین بروم.
برای آلبرتو ده روسی و تیم جوانان رم متاسف هستم چون جیان باید در کنار ما بماند. 4-5 بازیکن تیم جوانان رم توانایی بازی در تیم بزرگسالان را دارند. آنچه بیش از همه در مورد جیان باعث تعجب من شد، خونسردی او مقابل دروازه بود. شاید از نظر تکنیک هنوز عالی نیست اما ذهنیت فوق العاده ای دارد. بچه هایی در سن او را می بینید که فکر می کنند دانای همه چیز هستند اما جیان بسیار متواضع است و هر لحظه به دنبال یاد گرفتن چیزی جدید از بقیه است. این رویکرد فوق العاده است.
در آن لحظه احساس کردم که فلیکس آفنا جیان ویژگی متفاوتی دارد و می تواند تفاوت را ایجاد کند. همانطور که در بازی مقابل کالیاری و میلان انجام داد. او با انرژی و قدرت بدنی خود برای آنها مشکل ایجاد کرد. وقتی جیان به میدان می آید، پویایی تیم را افزایش می دهد. همیشه در طول بازی احساس می کردم که برنده می شویم، اگرچه در برخی مواقع احتمال تساوی به ذهنم خطور می کرد. این حس واقعا آزاردهنده بود چون با چنین عملکردی شایسته برد بودیم. امشب از آن شب هایی بود که همه برنامه های یک مربی طبق خواسته اش پیش می رود بنابراین می توانم با رضایت کامل به خانه بروم.
بازی سختی بود اما مالک توپ و میدان بودیم. جنوا را کاملا کنترل کردیم. مخیتاریان در پست هافبک مرکزی بسیار خوب بازی کرد. به نظرم مخیتاریان امشب بهترین بازیکن میدان بود. در منچستریونایتد نیز از او در همین پست استفاده می کردم. الشعراوی هم در پست وینگ بک تلاش زیادی کرد.
واقعیت این است که ترکیب رم برای بازی با این سیستم (3-4-1-2) ساخته نشده اما فعلا با همین سیستم کار می کنیم. دوست داشتم زانیولو را هم به زمین بفرستم اما فکر می کنم سبک بازی او مناسب این دیدار نبود. جنوا فضاها را بسته بود و خیلی عقب نشسته بود. من همه چیز را از کنار زمین تماشا کردم و واقعا از اینکه همه روی نیمکت، گل ها را جشن می گیرند، شگفت زده شدم. زانیولو می توانست بعد از گل ها با نگرش منفی در آنجا بنشیند، اما کاملا خوشحال بود. این یعنی او یک بازیکن تیمی است و پنجشنبه یا یکشنبه بعدی فرصت بازی خواهد داشت.
قبل از شروع بازی، شوچنکو یک بطری شراب قرمز به من داد که یک هدیه سنتی در فوتبال انگلیس از سوی مربی تیم میزبان به مربی تیم میهمان است. من همچنین با دستیار او یعنی مائورو تاسوتی گفتگو کردم. من برای خودم خوشحالم اما برای شوچنکو ناراحتم. یک روز این موقعیت ها تغییر می کند و او برای من احساس ناراحتی می کند، برای خودش خوشحال است. نکته مهم این است که آندری عاشق این ورزش و مربیگری است. برای انجام این کار باید دیوانه باشی و او هم دیوانه این کار است.