جای پرویز دهداری بیش از هر زمان دیگری در این فوتبال خالی است؛ مردی که به بازیکنش یاد بدهد بازیکن حریف را تحقیر نکند و جانش را پای آرمان هایش بگذارد و برای رفاه شاگردانش سلامت خود را به خطر بیاندازد. پرویز دهداری قطعا تندخویی هایی هم داشت که موردپسند شاگردانش نبود اما نمی توان ارزش های اخلاقی اش را نادیده گرفت.
به گزارش طرفداری، نام واقعی استاد، پرویز دهداریان بود، او در سال 1311 در شیراز به دنیا آمد اما اصالتا آبادانی بود، فوتبال را در آبادان آغاز کرد و در میانه دهه 30 به تهران آمد و بازیکن تیم فوتبال شاهین شد، سالها در تیم ملی فوتبال بازی کرد و مدتی کاپیتان این تیم شد، در سال 1347 بعد از تشکیل پرسپولیس اولین سرمربی این تیم بود و سپس هدایت تیم های فوتبال گارد و تیم ملی فوتبال در سال 1350 و 51 را بر عهده گرفت.
در سالهای دهه 50 دهداری در مسئولیت تیم های هما، نفت آبادان و شاهین تهران انجام وظیفه کرد و بعد از مدتی فترت در سال 1364 هدایت تیم فوتبال ملی کشورمان را عهده دار شد، تا سال 67 هدایت تیم ملی را در اختیار داشت. او به علت رفتار خاص و التزام به بسیاری از ارزش های اخلاقی در فوتبال ایران به استاد مظلوم اخلاق معروف بود.
سال 71 سال تلخی برای فوتبال ایران بود و فوتبال ایران از بین پیشکسوتان خود پرویز دهداری و محراب شاهرخی را از دست داد، مردان خوزستانی و محبوب فوتبال که هر 2 نفر در مقطعی سرمربی تیم فوتبال پرسپولیس و شاهین بوده اند.
یاد زنده یاد پرویز دهداری که استاد مظلوم و معصوم اخلاق فوتبال ایران نامیده می شود را گرامی می داریم و به یاد می آوریم که روزگاری در سالگردش مراسمی به همت مرحوم همایون بهزادی در قطعه 20 بهشت زهرا برگزار می شد که بعد از غروبش دیگر این اتفاق رخ نداد.
حال فوتبال این روزها اصلا خوب نیست و اخلاق در فوتبال کمرنگ شده و رمال ها و دلال ها جولان می دهند. این فوتبال برای نجات از این گرداب، نه یک معلم اخلاق که به یک مدرسه، معلم با اخلاق نیاز دارد.