شرکت های ارائه کننده خدمات اینترنتی در آلمان از ارائه اینترنت پهن باند فیبر نوری به روستایی با نام Lowenstedt به دلیل جمعیت کم و موقعیت جغرافیایی منحصر به فردصرف نظر کردند. اما برای مردم این روستا این پایان ماجرا نبود. آن ها معتقد بودن این روستا بدون اینترنت نمی تواند به حیات خود ادمه دهد. دست به کار شدند و برای راه اندازی شبکه اختصاصی شان که نیاز به مشارکت حداقل بیش از 60 درصد مردم روستا را داشت، بیش از 98 درصد جمعیت روستا شرکت کردند. با سرمایه گذاری هر نفر هزار یورو و گرفتن وامی کلان و بلند مدت موفق به احداث و راه اندازی شبکه اینترنت اختصاصی خود شدند.
نباید با جبر جغرافیایی هم دست شد! بله درست است، وظیفه هر دولتی است که به مردمش خدماتی ارائه دهد و در مواقع اضطرار و نیاز به یاری مردم بشتابد. اما بحرانی که وارد آن شده ایم علاوه بر نیاز به تدبیر دولتمردان و کارشناسان، برای مرتفع شدن امید به عزمی عمومی و همیت جمعی دارد.
می توانیم دست رو دست بگذاریم و تقصیر ها را به گردن یکدیگر بیاندازیم و فقط نظاره گر باشیم، یا با انتخابی بهتر، علاوه بر یاری کردن مسئولان در مدیریت و سعی در حل این بحران، به اندازه توان و سهم خودباری از دوش یکدیگر، آیندگان و دولتمردان برداریم، تا علاوه بر پشت سر گذاشتن بحرانی حیاتی، دیگر بهانه ای هم برای حسرت خوردن نداشته باشیم. مثل حسرت هایی که برای دریاچه ارومیه، هامون، کارون، بختگان و زاینده رود می خوریم.
می توان با اراده ای عمومی و خواستی جمعی بخش کوچکی از دین و سهم خود را به خودمان، همسایه مان، فرزندانمان و خاک بوم میهنمان ادا کنیم. ما هم در این عزم شریک می شویم.